شرايط ژئومورفولوژيکى حاکم بر اين گونه شهرها کمتر مانع توسعه آنها گرديده است و هرگاه هم که يکى از پديده‌هاى ژئومورفولوژيکى در جهتى مانع توسعه شهر گردد به‌علت شرايط مناسب در جهات ديگر رشد شهر در آن جهت متوقف مانده و در جهات ديگر با سرعت بيشترى گسترش مى‌يابد. اين امر يکى از علل توسعه افقى شهرها در مناطق خشک است. بنابراين مديران شهرى در اين مورد با مشکل خدمات رسانى در سطوح گسترده روبه‌رو هستند، زيرا شرايط مناسب ژئومورفولوژيکى وجود امکانات اقتصادى کم و بيش مناسب، امکان استفاده از تکنولوژي، محدوديت‌هائى را که باعث مى‌شد در گذشته بافت شهرها حالت متراکم داشته باشد را از بين برده است از طرف ديگر وجود شبکه آب‌رسانى شهرى و امکانات پمپاژ آب به سطوح مرتفع باعث گرديده است که اين شهرها نه تنها بافت متراکم نداشته باشند بلکه ديگر از شيب هيدرولوژيکى نيز پيروى نکنند. بنابراين به همراه گسترش شهر در سطح، کيلومترها به طول شبکه آبرساني، برق‌رساني، تلفن، گاز، آسفالت و... افزوده مى‌گردد که تمام اينها هزينه‌هائى است که سربار بودجه عمومى که نهايتاً از جيب شهروندان بايستى تأمين گردد مى‌شود.