آزمايشگاه نگاره‌هاى کامپيوترى دانشکده طراحى دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۶۵ ميلادى با کمک مالى بنياد فورد تأسيس گرديد. تحت رهبرى و هدايت Fisher، گروهى از متخصصين و محقّقين با تجربه و فعال در آزمايشگاه گرد هم آمدند و در اندک زماني، آنها توانستند به روش‌هاى ابداعى متعددى جهت تهيه نقشه‌هاى ديجيتالى کامپيوترى با سرعت زياد دست يابند و همچنين موفق شدند که براى نمايش گرافيک و نگاره‌سازى تکنيک‌هاى جديدى را عرضه نمايند. يافته‌هاى پژوهشگران اين آزمايشگاه باعث گرديد که از دقت، سرعت و هزينه کامپيوترهاى آن زمان به‌نحو مؤثر و کاملى مورد بهره‌بردارى قرار گيرند. زيربنا و اساس تحقيقات آزمايشگاه دو نوع بودند.

زیربنا و اساس تحقیقات

نوع اول

تحقيق و بررسى در کاربردهاى نمايش گرافيکي، به‌ويژه کاربرد و استفاده نگاره‌هاى کامپيوترى بود و اساس ساختار آنها SYMAP فيشر تشکيل مى‌دادند و در همان زمان‌ها هم بيشترين کاربرد برنامهٔ تهيه نقشه‌ها در جهان به خود اختصاص داده بودند.

نوع دوم

تحقيق و بررسى در تجزيه و تحليل فضائى در رابطه با طراحى شهرى و منطقه‌اي، معمارى چشم‌انداز با تأکيد بر نقش کامپيوتر در برنامه‌نويسي، طراحي، مدل‌سازى و ارزيابى مى‌باشد. در همين اوان تحقيقات و پژوهش‌هائى در جغرافياى تئورى به سرپرستى William Warntz در زمينهٔ تئورى سطوح، جغرافيائى کلان پديده‌هاى اجتماعى اقتصادى و تئورى مکان مرکزى به‌عمل آورد.

تدريس اولين دوره در دانشگاه هاروارد

در پائيز سال ۱۹۶۶ ميلادى تدريس اولين دورهٔ خود را در مقياس منطقه‌اى در دانشگاه هاروارد شروع نمودم و براى کارهاى مطالعاتى خودمان از SYMAP در طراحى Delawar مِرى‌لند و شبه‌جزيره Virginia استفاده نموديم. تا آنجائى که من مى‌دانم، اين اولين کاربرد GIS براى منطقهٔ جغرافيائى وسيع بود. حتى در اين مطالعهٔ اول کارهاى تحليلى نسبتاً پيشرفته‌اى به اجراء درآمد. کارهاى تحليلى شامل مدل گراني، تجزيه و تحليل اثر الگوى يک نقشه بر روى الگوى نقشه ديگر و شاخص‌هاى وزنى از لحاظ کمى نظير جذابيت نسبى ناحيه جهت کشت سبزى‌ها و حبوبات مى‌باشد. در اين مبحث لازم نمى‌‌بينم که اهميت تصميم دانشگاهى Charles Hanris را بيش از حد لزوم، بيان دارم ولى همين قدر کافى است که بگويم، تصميم وى باعث گرديد که GIS را به‌جاى کاربرد در چارچوب يک دورهٔ فنى صرفاً تخصصى آن را عملاً براى منطقه‌هاى مسئله‌گرا به کار بگيرم. مسئله گرائى GIS توسعه آن در دانشگاه هاروارد از اهميت به‌سزائى برخوردار بود.


در سال ۱۹۶۷ ميلادى گروه تحقيقاتى ما که مرکب از Richard Toth و Peter Rogers و Doug Way بود دست به يک سرى توليدات طراحى و تجربيات ارزيابى مبتنى بر GIS زدند. طرح مطالعات Honey Hill در New Hampshire مستلزم طراحى يک آب‌گير کنترل ملل و ايجاد پارک جديدى بود. از جذابيت اين ناحيه وسيع براى ايجاد پارک‌هاى تفريحى و گردشى و از آسيب‌پذيرى سيستم‌هاى طبيعى محل در برابر اثرات زيان‌آور مدل‌هاى ارزيابى GIS ساخته شد. سپس هر يک از ما، بهترين طرح خود را براى احداث درياچه جديد و ايجاد تسهيلات تفريحى و پارک ارائه نموديم. افزون بر اين، Peter Rogers با استفاده از يک الگوريتم خطى موفق شد تا طرح بهينه‌اى را از نقطه نظر مالى به‌دست دهد. تمامى اين آلترناتيوهاى تازه را در مدل ديگرى که الگوهاى متنوعى از نيازهاى کاربران در سايت را شبيه‌سازى مى‌کند مورد مقايسه قرار مى‌داد. برنامهٔ بهينه‌سازى به بهترين وجه انجام گرفت به‌طورى که طرح پيشنهادى خودم در رده چهارم قرار گرفت. اين مطالعه بينش و شناخت مهمى را در توانائى بالقوه کاربرد GIS براى ارتباط انواع مختلف مدل جهت هر چه بهتر طرح‌ها فراهم مى‌آورد و نتايج حاصله از آن براى سال‌ها کارمان شکل داد.


اين ايده تحقيقاتى منشاء و الهام‌بخش يک سرى مطالعات در منطقه Boston در اواخر سال ۱۹۶۰ ميلادى و نيز يک برنامهٔ تحقيقاتى بزرگ و عمده با پشتيبانى بنياد ملى علوم ايالات متحده در اوايل سال ۱۹۷۰ ميلادى گرديد. اين برنامه روش‌هاى GIS را با مدل‌هاى ناحيه‌اى فرآيندهاى خصوصيات شهرى و تغييرات ادغام و ترکيب نمود. بسيارى از پيشگامان امروزى GIS از همان نسل دانشجويان هاروارد بودند که در ميان آنها Sinton David (از کمپانى اينترگراف)، Jack Dangermond (بنيان‌گذار ESRI و توليدکنندهٔ نرم افزارهاى ARC/INFO (Lawrie Jordan و Bruce Rado - بنيان‌گذار ERDAS، Hans Koeppel و Nicos Polydorides را مى‌توان نام برد.