برنامه‌ريزى براى مواقع اضطرارى بايد در نظر گرفته شود. مردم در لحظه‌هاى زمانى کجا هستند. موقعيت‌هاى مربوط به شب و نيز توزيع و پراکندگى جمعيت منطقه‌اي. منابع بسيارى از جمله اداره بازرسى دولتى گرفته تا دفترچه تلفن محلي، نشان مى‌دهد که مردم در حين ساعات بعدازظهر در کجا زندگى مى‌کنند. به‌عبارت ديگر، توزيع جمعيت در زمان روز، به‌طور مساوى اهميت دارد، اما تقريباً غيرممکن است تا به نتيجه آن اطمينان داشته باشيم دقيقاً مردم کجا کار مى‌کنند، کجا خريد مى‌کنند، کجا مدرسه مى‌روند و در نتيجه مکان و تعداد بالاترين ميزان جمعيت، پرداخت ماليات حمل و نقل خدمات محلي، گمراه‌کننده هستند. استاديوم‌هاى ورزشي، مراکز کار و تخليه مردم در موارد اضطراري، از جمله گلوگاه‌هائى هستند که بايستى در ساختار زيربنائى و جهت برنامه‌ريزى متنوع و گسترده و موارد اضطرارى براى استفاده عموم در نظر گرفته شوند. براى مثال مسير عبور محموله زباله‌هاى خطرآفرين در زمان روز، بايد تا جائى که امکان‌پذير باشد دور از جمعيت انجام گردد. همچنين تداوم دفاع غيرنظامى بايد به‌طور ايده‌آل براساس دانش و شناسائى تغييرات جمعيت در هر ساعت از هر روز باشد. از اين‌رو مسيرهاى تخليه جمعيت و خدمات اضطرارى به‌شدت تحت تأثير ساعت و زمان روز قرار مى‌گيرد.

يک روش جهت تعيين جمعيت در طول روز

در سال ۱۹۸۶م، SANDAG يک بررسى کامل از سفرهاى ساکنين محدوده جهت به‌هنگام ساختن مدل‌هاى حمل و نقل تهيه کرد. تخمين جمعيت در طول روز براى هر منطقه، ضرورت ثبت اطلاعات در مورد تعداد، نوع سفر، کاربرى زمين در مبداء و مقصد، تقسيم‌بندى وسايل نقليه و زمان سفرهاى انجام شده را ميسر کرد.


بنابراين ۴۰ ويژگى آمارى در اين بررسى شناسائى و تهيه گرديد. انجام سفر يکى از مواردى بود که در مدل حمل و نقل در نظر گرفته شده بود. تعداد سفرهاى روزانه شخص، نوع سفر (خانه به محل کار، محل کار به فروشگاه و غيره) مشخصات مسافر در ورود به هر يک از ۷۵۳ منطقه آناليز ترافيک برحسب ساعت و روز محاسبه گرديد که اين مقادير براساس جمعيت مناطق و ويژگى مشاغل متغير بود. اين بررسى‌ها با توجه به جذابيت‌ها و يافته‌هاى سفر روزانه در نظر گرفته شد.


براى مثال تعداد سفرهاى انجام شده در TAZ با درآمد نسبى پائين‌تر، کمتر از TAZ با درآمد بالاتر بود. منظور از يافته‌هاى سفر، تعداد سفرهائى است که يک منطقه را ترک کنيم. منظور از جذابيت‌هاى سفر، تعداد سفرهائى است که ورود به يک منطقه را شامل مى‌شود. که با نوع مشاغل و کاربرى زمين در منطقه بستگى دارند. بنابراين يک منطقه با مشاغل بالا و سطوح پائين سکونت نسبت به يافته‌ها جذابيت بيشترى دارد. جهت محاسبه جمعيت در کل ايالت San Diego در هر ساعت از روز، تعداد سفرهاى انجام شده از جمعيت ساکن در منطقه کسر شد. بازديدکنندگان و توريست‌هائى که در هتل‌ها و متل‌ها سکونت داشتند در مقادير جمعيت ساکن قرار گرفتند، سپس سفرهاى جذابيتى به مقادير حاصله جهت تهيه جمعيت زمان روز در ساعت روز اضافه گرديدند.

جابه‌جائى‌هاى جمعيت روزانه

نتايج جابه‌جائى‌هاى جمعيت در ايالت San Diego در شکل زير نمايش داده شده است.



از ۳۷ منطقهٔ فرعى در ايالت San Diego، ۲۸ مورد افت جمعيتى خالص در زمان روز و ۹ مورد ديگر ازدياد جمعيتى در يک دوره زمانى خاص (ساعت ۱۱ صبح در يک روز معمولى هفته) به‌دست آوردند. نواحى با تراکم جمعيت مربوط است به San Diego مرکزى که يک پايگاه غيرنظامى است و جمعيت کارگرى را به خود جذب کرده، و حداکثر افت جمعيتى را در مناطق مسکونى نشان مى‌دهد. ازدياد جمعيت مربوط است به توزيع تراکم غيرشاخص مردم. اين تخمين‌ها، مشتمل است بر جذابيّت‌ها و يافته‌ها براى هر منطقه که شامل فعاليت‌هاى خاص يا غيرمعمول نيز مى‌باشد. يک مثال در اين رابطه، فعاليتى است در استاديوم ورزشى San Diego که مى‌تواند ۷۰،۰۰۰ نفر بر جمعيت يک منطقه اضافه کند. يک روز گرم تابستانى صدها هزار نفر را به مناطق سواحل اقيانوس اطلس اضافه مى‌کند. که اين نتيجه لزوماً يک نتيجه مرسوم نيست. نتيجه محاسبات GIS اين است که سناريوهاى بدترين حالت محلى را که مى‌تواند در بهبود گره‌هاى ترافيکى و وضعيت‌هاى اضطرارى مفيد باشد هدف‌گيرى نمايد. نشريات آمارى نشان مى‌دهد براى حداکثر جمعيت اين امکان وجود دارد که در سرتاسر سال و در زمان‌هائى که ازدحام جمعيتى روى مى‌دهد بايد خدمات اضطرارى تسهيلات حمل و نقل، آب و فاضلاب و ايستگاه‌هاى آتش‌نشانى در نظر گرفته شود.

مدل سازی امکانات عمومی

- تعيين محل مناسب جهت ايستگاه آتش‌نشانی

SANDAG به‌طور منظم در خصوص موقعيت تسهيلات عمومى براى ۱۸ شهر در حوزه San Diego، فعاليت مى‌کند. براى مثال شهر La Mesa از SANDAG جهت تعيين مناسب‌ترين محل ايستگاه‌هاى آتش‌نشانى براى شهر خود، در همسايگى El Cajon در شرق ايالت San Diego، درخواست همکارى کرد. يکى از سه ايستگاه آتش‌نشانى موجود در مسير بزرگراه برنامه‌‌ريزى شده قرار دارد، که در اوايل سال‌هاى ۱۹۹۰م قرارداد بسته شد. تغييرات اساسى جهت امکان تغيير مسير بين دو بزرگراه نتيجه ديگر مى‌باشد. شهردار بايد بداند چگونه فرم و محل ايستگاه آتش‌نشاني، روى زمان پاسخ‌گوئى اعلام حريق، تأثير مى‌گذارد. با توجه به اين تغييرات، مدل امکانات عمومى SANDAG، برنامه اختصاصى ARC/INFO فایل San Diego DIME، به جهت تهيه اطلاعات و زمان پاسخگوئى اعلام حريق، محل استقرار جديد و تعطيل کردن ساير محل‌هاى ديگر مورد استفاده قرار گرفت.

فايل DIME

مطالعه شبکه‌هاى حمل و نقل از نقشه منطقه‌اى فايل DIME تعيين شد. اين يک شبکه کامپيوترى است که ابتدا توسط اداره بازرسى توسعه يافته و سپس توسط فايل‌هاى TIGER تکميل گرديده است و دربر گيرنده مختصات جغرافيائى مى‌باشد که محل خيابان‌ها و اطلاعات آنها را که شامل اسم، محدودهٔ آدرس، کد مسيرها است تعريف مى‌کند. مواردى که به فايل شبکه اضافه شد، سيستم خيابان‌هاى موجود شامل حداکثر سرعت‌هاى امکان‌پذير در هر خطوط ارتباطى بود. ساير ورودى‌ها شامل گردش، ترافيک موجود در جاده‌ها و برنامه‌ريزى جهت ساخت جاده‌هاى اصلى است. به هر بخش از خيابان يک عدد که نشانگر زمان سفر در واحد ثانيه براى حرکت تجهيزات آتش‌نشانى از يک انتها به انتهاى ديگر داده شد. اين عدد بر مبناى طول جاده و سرعت اختصاص يافته است که از سرعت بازبينى و تنظيم شده، توسط اداره آتش‌نشانى La Mesa و از طول خيابان براساس RGF محاسبه شده‌اند. جمعيت شهر La Mesa در سال ۱۹۹۵ ميلادى ۵۳،۷۹۴ نفر خواهد بود سپس پيش‌بينى‌هاى بيشتر جمعيتي، سطوح مشاغل، شبکه‌هاى ارتباطى از اطلاعات MGRA به‌دست مى‌آيد. در اين موارد اطلاعات MGRA شامل مرزهاى شهر، تأثير مرزبندى شهر، نواحى تفريحى برنامه‌ريزى شده، مسيرها و آناليزترافيک منطقه روى يک ماتريس با ابعاد ۲۰۰۰ × ۲۰۰۰ فوت مربع و (۶۱۰ × ۶۱۰ متر) قرار خواهد گرفت. بالاخره داده‌هاى MGRA بر مبناى طول هر بخش و مجموع طول خيابان MGRA کمک مؤثر مى‌نمايد.