اين مبحث، نقش GIS را در برنامه‌ريزى شهرى و موارد استفاده آن در شوراى همکارى دولتى (San Diego -URBAN GIS APPLICATIONS) را ارائه مى‌دهد.


SANDAG مثالى است که در آن استراتژى‌هاى برنامه‌ريزى بر مبناى اطلاعات کوتاه‌مدت و بلندمدت مورد استفاده قرار گرفته است. بنابراين اصول مشخص‌کننده آن با وضعيت بسيارى از محيط‌هاى شهرى متناسب مى‌باشد. استفاده اوليه از GIS به‌منظور مدل‌‌سازى مى‌باشد. چهار مثال کاربردى توضيح داده شده نمايشگر استفاده از GIS، در مکانيابى براى توسعه، برنامه‌ريزى حوادث غير مترقبّه تعيين محل استقرار ايستگاه‌هاى آتش‌نشاني، کمک در کنترل جرايم و ارائه اسناد و مدارک مى‌باشد.


کاربرد GIS در مطالعات شهرى داراى تنوع زيادى است. به‌عنوان نمونه از عناوين مقالات يک کنفرانس مى‌توان نام برد. مدل‌سازى موقعيت‌هاى صنعتى (Cowen Mitchell و Meyer سال ۱۹۹۰ م) پيش‌بينى عرضه و تقاضا در مسکن (Gurd، سال ۱۹۹۰ م) تعيين مسير اتومبيل‌ها (Russell و Lee سال ۱۹۹۰ م)؛ تعيين مجدد حومه شهر (Sullivan و Chow سال ۱۹۹۰ م) ساير بخش‌هاى مقالات به کاربردهاى ويژه (Mahoney، سال ۱۹۹۱م)؛ و ارزيابى زمين و امکانات (Siderelis، سال ۱۹۹۱م)، مى‌پردازد. بنابراين، اين بخش روى آناليز عميق کاربردهاى شهرى در يک ناحيه موسوم به شهر San Diego متمرکز شده است. در بين سال‌هاى ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۸ م، که يکى از دوران‌هاى رشد سريع در آمريکا بوده، جمعيت ايالت San Diego، حدود نيم ميليون نفر افزايش يافته است. در سال ۱۹۸۴م، ناحيه San Diego، به مرز ۲ ميليون نفر سکنه رسيد. در خلال سال ۱۹۸۷م، منطقه نرخ رشدى در حدود ۶/۳ درصد را تجربه کرد و کل جمعيت را به حدود ۲،۳۲۸،۳۲۸ سکنه رساند و در سال ۱۹۹۰م حدود ۵/۲ ميليون نفر. اخيراً ايالت San Diego پانزدهمين ناحيه مسکونى بزرگ کشور بوده و باتوجه به جمعيت، پنجمين شهر بزرگ مى‌باشد. اين شهر چهارمين ايالت در کشور مى‌باشد (بعد از Los Angeles؛ California؛ Cook؛ Illinois؛ Harris و Texas) در مجموع اين ايالت سومين افزايش آمارى جمعيت را بين سال‌هاى ۱۹۸۰ و ۱۹۸۸ م بعد از Los Angeles و California و منطقه Maricopa در ايالت Arizona تجربه کرده است. رشد سريع جمعيت، مشکلات متعددى در زمينهٔ ارائه خدمات زيربنائى و افزايش هزينه‌ها را، در ارتباط با اطمينان از بخش ايمنى جمعيت و بسيارى موارد ديگر سبب گرديده است. شوراء همکارى دولتى San Diego، که شمول فعاليت‌هاى آن بر ايالت San Diego در جنوب غربى California و همچنين ۱۸ شهرى که در محدوده آن قرار گرفته‌اند گسترده است. اين شوراء تشکيل شده است از چند نفر عضو هيئت مديره، که از طريق انتخاب ناحيه‌اى برگزيده شده و سه وظيفه اصلى دارد.


- توسعه برنامه‌ريزى‌هاى منطقه‌اى در دولت‌هاى محلي؛

- حفظ يک سيستم اطلاعاتى منطقه‌اي؛

- ارائه کمک‌هاى برنامه‌ريزى فنى به ۱۹ عضو آژانس دولتي.


يکى از کارهاى اصلى شوراء نيز برآورد جمعيتى طى دوره‌هاى بلندمدت مى‌باشد. فعاليت‌هاى خانه‌سازى و اقتصادى براى کل ناحيه San Diego و براى نواحى جغرافيائى کوچکتر درون آن، در آن محل، اين محصول تحت عنوان پيش‌بينى رشد منطقه‌اى (Regional Growth Forecast RGF) شناخته شده است. RGF تنوع وسيعى از موارد مصرف و کاربرد را دارد که بر مبناى يک GIS بزرگ مى‌باشد که به تعيين نيازهاى سيستم حمل و نقل و اندازه و موقعيت امکانات عمومى مثل ايستگاه‌هاى آتش‌نشاني، مدارس، بيمارستان‌ها، تصفيه آب و فاضل آب کمک مى‌کند. RGF جهت ارزيابى تقاضاى آب و انرژى براى ايالت و نواحى جغرافيائى استفاده مى‌شود و مى‌تواند به پيش‌بينى کيفيت هواى منطقه در آينده بر مبناى استفاده از زمين و رشد جمعيت کمک کند. دولت‌هاى محلى که برنامه‌ريزى کلان و با ظرفيت GIS ندارند از RGF و ساير محصولات همکارى فنى محلى (SANDAG) استفاده مى‌کنند زيرا آنها احتياجات مسکن ساکنين ناحيه را برآورد کرده و برنامه‌هاى عمومى و اجتماعى را نيز به هنگام مى‌کنند.



موارد استفاده از RGF به‌طور خلاصه در نمودار بالا بيان شد. اين بخش سيستم مدل‌سازى توسعه شهرى SANDAG استفاده شده براى ايالت San DIego در جنوب California را شرح مى‌دهد.