به‌طور کلى در دوران پس از انقلاب صنعتى و انباشته شدن شهرها از جمعيت شاغل در بخش صنعتى و توسعه ماشينيسم، نقطه‌نظرهاى متفاوتى در رابطه با توسعه شهرها و ويژگى‌هاى درونى آنها قوت گرفت. در مطالعه مقدماتى که در سال ۱۹۲۶ و در يک گزارش منتشر شده به‌وسيله کميته طرح منطقه‌اى نيويورک و محيط‌هاى اطراف آن در سال ۱۹۲۹ انجام گرفت کلرنس‌پرى تئورى واحد منطقه‌اى نيويورک و محيط‌هاى اطراف آن در سال ۱۹۲۹ انجام گرفت کلرنس‌پرى تئورى واحد خوديار خود را مطرح ساخت، که داراى شش ويژگى به شرح زير بود:


۱. شبکه‌هاى اصلى و شبکه راه‌هاى پر رفت و آمد نبايستى از ميان بافت‌هاى مسکونى بگذرند. چنين خيابان‌هائى بهتر است بر محيط پيرامون و اطراف واحدهاى مسکونى به‌وجود آيند.


۲. شبکه راه‌هاى داخلى بهتر است که به‌صورت کوچه‌هاى بن‌بست (Cul.De.Secs) با وظائف سبکى که به‌طور عمومى آرامش محله را برهم نريزد طراحى و تحت ساختمان قرار گيرند. اينچنين راه‌هائى بايستى سلامتي، آرامش و حجم کم ترافيک را به‌طور متناسبى در داخل محله تأمين سازند.


۳. جمعيت محله‌هاى مسکونى بهتر است که بر مبناى ضروريات و محدوده عملکرد يک مدرسه ابتدائى شکل گيرند، جمعيت مبناى اين تئورى در حدود ۵۰۰۰ نفر است (معمولاً اندازه يک محله بر مبناى محدوده عملکرد يک مدرسه ابتدائى حدودى برابر ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ نفر مى‌باشد).


۴. اين واحدهاى خوديار بهتر است که به مرکزيت يک مدرسه ابتدائى که در ميان فضاى سبز قرار گرفته و حدود خدمات آن را محدوده و مرزهاى واحد خوديار تشکيل مى‌دهد به‌وجود آيد.


۵. حدود اشغال فيزيکى يک واحد خوديار تقريباً ۱۶۰ (هرايکر برابر ۴۰۰۰متر مربع)، (Acre) بوده و حد تراکم جمعيت نيز ده خانوار در هر ايکر تعيين مى‌شود. شکل واحد همسايگى بهتر است به‌نحوى باشد که يک کودک پيش از يک دوم مايل فاصله از واحد مسکونى خود تا مدرسه را به‌صورت پياده نپيمايد (هر مايل برابر ۱۶۰۹ متر).


۶. اين واحد به‌وسيله تأسيسات خريد مراکز مذهبي، يک کتابخانه و يک مرکز اجتماعى (محله‌اي) که بهتر است در نزديک‌ترين فاصله به دبستان قرار گيرد، سرويس‌دهى گردد.


تئورى واحد همسايگى کلرنس پرى
تئورى واحد همسايگى کلرنس پرى

خصيصه‌هاى طرح کلرنس‌پرى

- دبستان:

که به‌عنوان هستهٔ اصلى است که در مرکز واحد خوديار قرار مى‌گيرد و فاصله آن از واحدهاى مسکونى حداکثر ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ متر است. تا محصلين بتوانند. به‌راحتى و به‌صورت پياده به دبستان بروند (در حقيقت اين فاصله حدود واحد خوديار را مشخص مى‌نمايد).


- پارک‌ها:

فضاى سبز و زمين‌هاى بازى ۱۰% وسعت هر واحد خوديار را مى‌پوشاند. بخش اعظم اين پارک‌‌ها، در مراکز حوزه و در جوار دبستان‌ها قرار مى‌گيرد. در اين طرح زمين‌هاى بازى جهت استفادهٔ بچه‌ها در طول واحد خوديار پراکنده مى‌گردد و فاصلهٔ محيط آموزشى (يا محل سکونت بچه‌ها) تا زمين‌هاى بازي، بيش از ۴۰۰ متر نيست.


- مغازه‌هاى محلى:

مغازه‌ها در گوشه‌هاى واحد خوديار تأسيس مى‌شوند و در حقيقت در مکانى ايجاد مى‌شوند که در تقاطع راه‌ها بوده و با مغازه‌هاى ساير واحدهاى خوديار مجاور باشند. ايجاد مغازه‌ها در گوشه‌‌هاى واحد خوديار، بدان دليل است که کلرنس‌پرى معتقد است که وجود مغازه‌ها در مرکز جامعهٔ خوديار، وسيله‌هاى نقليه موتورى را به داخل جامعه مى‌کشاند و سلامت بخش واحدهاى مسکونى را در معرض خطر قرار مى‌دهد.


- واحدهاى مسکونى:

منطقهٔ واحدهاى مسکونى جهت سکونت ۱۰۰۰ خانوار يا ۵۰۰۰ نفر، در نظر گرفته شده است.


- خيابان‌ها و معابر عمومى:

هر واحد خوديار به‌وسيلهٔ راه‌هاى اصلى احاطه مى‌شود و همه‌گونه آمادگى را براى پذيرش ترافيک ارائه مى‌دهد. اين خيابان‌ها قادر هستند مرزهاى مطمئنى براى واحدهاى خوديار باشند. در طرح کلرنس پري، شناخت و تأکيد بر عوامل وسعت، مرزها، فضاهاى باز، محل ساختمان‌هاى عمومي، مغازه‌هاى محلى و راه‌هاى داخلي، اساس کار به شمار مى‌رود. از نظر کلي، واحدهاى خوديار از نظر اجتماعى و ارزش‌هاى فرهنگي، قابل تأمل و مطالعه است. از نظر جامعه‌شناسان در طرح واحدهاى خوديار، مشکلات ناآشنائى و ناشناسى مردمى که در واحد خوديار ساکن هستند، به حداقل مى‌رسد؛ و مشکلاتى که در شهرهاى امروزى از نظر روابط همسايگى بين مردم شهرها وجود دارد، کاهش پيدا مى‌کند. از طرفي، امکان بهره‌گيرى از زندگى روزانه به‌نحوى مطلوب و آسان، از نظر ارائه خدمات شهرى و قسمتى از وظايف روزانهٔ مردم و تعيين محدودهٔ فعاليت‌هاى آنان، فراهم مى‌گردد. همچنين، واحدهاى مسکونى در واحدهاى خوديار مى‌توانند مرزهاى مطمئنى از نظر اجتماعى و فرهنگى باشند. با همهٔ اين امتيازات، در بعضى موارد اجراء طرح واحد خوديار با مسائل و مشکلاتى همراه است و اجراء اين طرح تنها مى‌تواند در شرايط ذيل مؤثر و عملى باشد:


- زمين‌هاى دور از بخش مرکزى شهرها و زمين‌هاى آزاد شهرى.

- در شهرها و حومه‌هاى نوساز که هنوز داراى زمين‌هاى خالى و به اندازه مى‌باشند.

- در بخش‌هاى داخلى شهرها که طرح‌هاى نوسازى به مقياس وسيع‌ترى انجام مى‌گيرد.