پتريک گدس، اجتماعات انسانى را به ديدهٔ زيست‌شناسى ديد که به مطالعهٔ تمام پديده‌هاى زندگى توجه دارد. اين محقق در سال ۱۹۱۵، براى اولين بار شهرهاى بزرگ دنيا را مورد مطالعه قرار داد و در کتاب تحقيقى خود به نام ”تکامل تدريجى شهرها“، از مسائل، مشکلات و آينده آنها سخن گفت. پتريک گدس يکى از پيشروان ناحيه‌بندى‌هاى علمى و برنامه‌ريزى‌هاى ناحيه‌اى است که عنوان شبکهٔ بزرگ شهرى را به‌کار برد. در کتاب ”تکامل تدريجى شهرها“ تصوير مشهورى را مى‌توان ديد موسوم به ”نمايشگاهى از شهرها“ که در آن گدس رشد طبيعى شهرها را مورد مطالعه قرار داده و تصوير کرده است. از اين تصوير، اساس نظريات وى آشکار مى‌گردد. به‌نظر گدس شهر از محيط طبيعى که در آن به‌وجود آمده جدائى‌ناپذير است (نظريهٔ گدس به‌صورت گسترده‌اى در مطالعات جغرافى‌دانان مورد استفاده قرار مى‌گيرد) و تنها وقتى به ساختمان آن پى برد که وضعيت طبيعى و آب و هوائى آن مورد مطالعه قرار گيرد، پايه‌هاى اقتصادى آن شناخته شود و ريشه‌هاى تاريخى آن معلوم گردد.


به‌نظر گدس، نقشهٔ شهرها صرفاً خطوط منحنى و راستى نيست که جاى فلان رودخانه يا بهمان کوه را معلوم دارد. بلکه نوعى خط هيروگليف است و در حقيقت نمودارى از خطى است که بشر با آن تاريخ تمدن را نوشته است. هرقدر درک اين خط مشکل‌تر باشد، وقتى رموز آن کشف شد، ثمرهٔ آن بيشتر است.


لوئيس مامفورد (Lewis Mumford) متخصص و کارشناس شهرهاى متروپليتن که خود را شاگرد مکتب گدس مى‌داند و بى‌ترديد در بسط افکار وى سهمى بسزا دارد، در کتاب خود بسيارى از افکار گدس را نقل کرده است. از اين کتاب به خوبى برمى‌آيد که گدس جامعه‌شناسى را زادهٔ زيست‌شناسى مى‌داند و رشد شهرها را براساس اين فکر توضيح مى‌دهد.


گدس که اصلاً اسکاتلندى بود، سال‌ها در هندوستان زندگى کرد و با موفقيت به شهرسازى اشتغال داشت. وى با آنکه به مظاهر زندگى طبيعى علاقه داشت، از ديده‌اى جهان بين برخوردار بود و واجد شخصيتى بود که تنها پس از مرگ وى شناخته شد.