ضرورت يک طرف توسعهٔ خطي، فرانک لويدرايت را به پيشنهاد توزيع صنايع، محيط‌هاى تجاري، مسکن و تأسيسات عمومى کشاند، که اراضى کشاورزى را در طول شبکه‌هاى راه‌آهن و بزرگراه‌ها مستقر مى‌سازد. واحدى را که لويدرايت را جهت طرح خود برگزيده است، بر مبناى حداقل ۴۰۰۰ متر مربع (يک ايکر) از زمين در مقابل هر خانوار و در رابطه با واحدهاى خوديار است، اگرچه تأسيسات واحدهاى مختلف خوديار (همسايگي) نيز مورد بررسى قرار گرفته و در نظر گرفته شده‌اند.


در اين طرح، کليهٔ تسهيلات شهرى از فضاهاى ورزشي، هتل، مسافرخانه، صنايع و پارکينگ گرفته تا مراکز تجاري، آموزشي، اداري، تفريحى پيش‌بينى گرديده‌اند مساحت محدودهٔ طرح لويدرايت، دو مايل مى‌باشد. لويدرايت پيشنهاد مى‌کند که تمام فعاليت‌ها به‌طور يکنواخت در همهٔ نقاط شهر پراکنده شوند. ولى اين طرح در صورتى قابل اجراء است که زمان و هزينهٔ سفر به حداقل کاهش يابد.