با توجه به عصر ماشين و در نظر گرفتن نيازهاى جوامع شهرى در دوران پس از انقلاب صنعتى ”لوکوربوزيه“ طرحى را در رابطه با ساخت شهرها در سال ۱۹۲۲ ارائه داد. در طرح لوکوربوزيه، بخش مرکزى شهر پاسخگوى مناسب جهت تراکم ترافيک شهر به شمار مى‌رود و جابجائى مردم را ميسر مى‌سازد که در آن فضاى سبز و فضاى باز به اندازهٔ کافى است. وى طرح خود را براى يک شهر پرجمعيت ارائه داده است. جمعيتى که يا در شهر زندگى کرده و در همان جا کار مى‌کنند و يا ساکنين حومه‌ها بوده که در بيرون شهر کار مى‌کنند و بالاخره کسانى که در شهر کار کرده ولى بيرون شهرها زندگى مى‌کنند.


شهر يک مرکز تجارى محسوب مى‌شود و بايستى نقش‌هاى خود را در فضاى فشرده و متراکم ايفاء کند. در اين طرح به سبب نياز فراوان به هواى تازه، فضاى باز به ميزان کافى تعبيه شده و توسعهٔ عمودى شهر نيز در قسمتى از آن داراى اهميت خاصى است.


در طرح لوکوربوزيه با توجه به سيستم ترافيک سه نوع را ديده مى‌شود:


۱. راه‌هاى مخصوص تمرکز ترافيک سنگين و پخش کالا.

۲. شبکه‌اى از خيابان‌هاى اصلى.

۳. پل‌هاى محکم.


در اين طرح يک سيستم خط آهن نيز جهت شهر در نظر گرفته شده و همهٔ خطوط آهن نيز به ايستگاه مرکزى در قلب شهر منتهى مى‌شود. در اطراف ايستگاه در يک پارک بزرگ، ساختمان‌هاى ادارى چند طبقه قرار گرفته است و فروشگاه‌ها و مغازه‌ها نيز در همين محل فعاليت دارند. در مجاورت اين منطقه ساختمان‌هاى عمومى و ادارات دولتى قرار دارند. پس از آن پارک ديگرى استقرار مى‌يابد که جهت توسعه‌هاى بعدى مرکز شهر در نظر گرفته شده است، و بيشتر به‌صورت مساکن چند طبقه است. منطقهٔ صنعتى شهر و ايستگاه کالاها به‌وسيلهٔ فضاهاى سبز و زمين‌هاى باز از شهر جدا مى‌شوند.


در طرح لوکوربوزيه، تراکم جمعيت در قسمت‌هاى مسکونى ۳۰۰۰ نفر در هکتار در نظر گرفته شده که فقط ۵% از سطح کل زمين ناحيه‌اى را که در ميان فضاى باز طراحى شده، اشغال مى‌نمايد. آپارتمان‌هاى مسکونى ۸ طبقه نيز، با تراکم ۳۰۰۰ نفر در هکتار در نظر گرفته شده‌اند.