اکتشافات مسلمين در قرون وسطا منجربه شناسائى پهنه جنوبى قاره آسيا و بخش شمالى قاره آفريقا گرديده. بازرگانان آسياى جنوب‌غربى و ميانه بسيارى از جزاير آسياى جنوب‌شرقى را مى‌شناختند و با آنها ارتباط تجارى داشتند. ولى اين ارتباط و شناسائى شامل تمامى جزاير آسياى جنوب‌شرقى نمى‌گرديد و از وضع بسيارى از اين جزاير بى‌اطلاع بودند تا اينکه در اواخر قرن پانزدهم و اوايل قرن شانزدهم ميلادى به همت مکتشفين بزرگى از اروپاى‌غربى پهنه اقيانوس‌ها نورديده گرديد و دريانوردان به اکتشاف نقاط ناشناخته دست يافتند. اکتشافات جغرافيائى مذکور به‌دست دو دولت بزرگ دريانورد آن روز يعنى اسپانيا و پرتقال صورت گرفت، هر دو دولت رقيب سرسخت يکديگر بودند.

اکتشافات پرتقاليان

از اوايل قرن پانزدهم دولت پرتقال به مرور جزاير ”آزور“ (جزاير آزور Azores در اطراف نصف‌النهار ۳۰ درجه غربى در مغرب پرتقال قرار دارند)، ”قناري“ (جزاير قنارى در غرب آفريقا در نزديکى سواحل مراکش واقع شده‌اند) و ”ورد“ (جزاير ورد ”Verde“ در مغرب سنگال در سواحل غربى آفريقا قرار دارند) واقع در مغرب آفريقا را متصرف گرديده و ناوگان خود را به مصب ”رود نيجر“ (رود ”نيجر“ از مرکز کشور نيجر گذشته به خليج گينه مى‌ريزد) و خط استوا رسانيد. پس از آن ”دياز“ دريانورد معروف پرتقالى دنباله اکتشافات را گرفته خود را به جنوبى‌ترين نقطه آفريقا رسانيده به کشف ”دماغه اميدنيک“ نائل آمد. ”واسکودوگاما“ دنباله اکتشافات فوق را گرفته با چهار کشتى و ۲۴۰ ملوان جنوب آفريقا را دور زده در سواحل شرقى آفريقا نقاط جديدى را کشف و خود را از طريق دريا به هند رسانيد و پس از جمع‌آورى اطلاعاتى از هند مجدداً از همان راه پس از دو سال مسافرت به پرتقال بازگشت و در واقع او اول کسى بود که قاره آفريقا را دور زده و از آن پس راه دريائى هند کشف گرديد.

اکتشافات اسپانيائى‌ها

هنگامى‌که پرتقاليان سرگرم اکتشافاتى در قاره آفريقا و پيدا نمودن راه دريائى به هند بودند، اسپانيائى‌ها هم بى‌ميل نبودند که به اکتشافاتى دست بزنند، از اين رو با سفر ”کريستف کلمب“ براى يافتن راه هند از طريق غرب موافقت کردند و خواست‌هاى او را براى اين سفر برآورده نمودند و کريستف کلمب در پايان قرن شانزدهم با سه کشتى و ۱۲۰ ملاح اولين سفر تاريخى خود را آغاز نمود و به کشف جزاير بسيارى از آمريکاى مرکزى نائل آمد و در سفرهاى خود دامنه کشفيات خود را گسترش داده و در چهارمين سفر خود تا ساحل ”پاناما“ پيش رفت، از آن پس افراد ”امريکووسپوس“ يکى از همراهان کريستف کلمب است که تا مناطقى از ونزوئلا و برزيل پيش رفت و به‌خاطر معروفيت کتاب خاطرات او که درباره کشف جديد خود نوشته بود اين قاره به‌نام او به ”امريکو“ شهرت يافت.


در اوايل قرن شانزدهم ”ماژلان“ دريانورد نامى آمريکاى‌‌جنوبى را دور زده و از راه غرب به اقيانوس کبير وارد شده به کشف جزاير فيلى‌پين، برنئو و ملوک موفق گرديد و پس از آگاهى از احوال پرتقاليان که از سمت شرق و جنوب آفريقا بدين نواحى آمده بودند عملاً کرويت زمين به اثبات رسيد و تا اواخر قرن هجدهم دريانوردان مختلفى در اطراف اين اقيانوس به کشف جزاير مختلف اشتغال داشتند.