جدول مصرف گاز طبيعى در جهان(ادامه)

۱۹۸۲ ۱۹۸۵ ۱۹۸۷ ۱۹۸۸ ۱۹۸۹ ۱۹۹۰ ۱۹۹۱
  کشورهاى غير
OECD اروپائي
شوروى سابق ۳۷۴/۳ ۴۷۹/۷ ۵۰۸/۹ ۵۳۹/۳ ۵۴۸/۰ ۵۵۷/۴ ۵۶۰/۰
چکسلواکي ۷/۲ ۸/۱ ۹/۴ ۹/۵ ۹/۹ ۱۰/۹ ۱۰/۲
مجارستان ۸/۱ ۹/۵ ۱۰/۰ ۹/۹ ۱۰/۱ ۹/۴ ۹/۲
لهستان ۸/۳ ۸/۹ ۹/۸ ۹/۷ ۹/۵ ۸/۹ ۸/۱
ساير ۳۶/۰ ۴۱/۱ ۴۲/۱ ۳۸/۸ ۴۲/۷ ۳۸/۵ ۳۲/۴
جمع کشورهاى غير
OECD اروپائي
۴۳۳/۱ ۵۴۷/۳ ۵۸۰/۲ ۶۰۷/۲ ۶۲۰/۲ ۶۲۵/۱ ۶۱۹/۹
 خاورميانه
جمع خاورميانه ۳۵/۷ ۵۱/۰ ۶۸/۶ ۷۶/۴ ۷۷/۵ ۷۵/۳ ۷۹/۹
 آفريقا
جمع آفريقا ۲۲/۸ ۲۶/۲ ۲۶/۶ ۲۹/۰ ۳۱/۰ ۳۲/۷ ۳۲/۹
 آسيا و اقيانوسيه
استراليا ۱۰/۹ ۱۲/۴ ۱۴/۰ ۱۴/۳ ۱۵/۷ ۱۶/۵ ۱۶/۵
چين ۹/۵ ۱۱/۵ ۱۲/۸ ۱۲/۷ ۱۲/۹ ۱۳/۲ ۱۳/۴
هندوستان ۲/۱ ۳/۵ ۵/۷ ۶/۶ ۹/۶ ۱۱/۲ ۱۲/۸
اندونزي ۳/۱ ۵/۴ ۵/۸ ۶/۰ ۶/۵ ۷/۷ ۸/۱
ژاپن ۲۴/۷ ۳۵/۹ ۳۷/۳ ۳۹/۶ ۴۲/۴ ۴۵/۴ ۴۹/۵
مالزي ۰/۸ ۲/۴ ۴/۸ ۵/۶ ۶/۷ ۶/۸ ۸/۱
زلاندنو ۱/۳ ۳/۳ ۳/۸ ۴/۲ ۴/۰ ۴/۰ ۴/۱
فيليپين - - - - - - -
سنگاپور - - - - - - -
کره جنوبي - - ۲/۱ ۲/۷ ۱/۶ ۲/۹ ۳/۵
تايوان ۱/۱ ۱/۰ ۰/۹ ۱/۰ ۱/۰ ۱/۳ ۱/۹
تايلند ۱/۱ ۲/۶ ۳/۵ ۵/۲ ۴/۶ ۵/۶ ۶/۸
ساير ۱۱/۳ ۱۱/۵ ۱۳/۱ ۱۳/۹ ۱۵/۵ ۱۶/۳ ۱۷/۸
جمع آسيا و
اقيانوسيه
۶۵/۹ ۸۹/۶ ۱۰۳/۸ ۱۱۱/۸ ۱۲۱/۸ ۱۳۰/۹ ۱۴۲/۵
جمع جهان ۱۳۱۲/۰ ۱۴۷۴/۱ ۱۵۵۱/۶ ۱۶۲۷/۱ ۱۶۹۱/۴ ۱۷۱۴/۱ ۱۷۶۹/۷
شامل کشورهاى
OECD
۷۲۹/۵ ۷۴۵/۷ ۷۵۹/۴ ۷۹۰/۱ ۸۲۹/۹ ۸۳۷/۳ ۸۸۰/۳
کشورهاى LDCs ۱۴۸/۶ ۱۸۱/۱ ۲۱۲/۰ ۲۲۹/۸ ۲۴۱/۳ ۲۵۱/۷ ۲۶۹/۵


مصرف گاز طبيعى در جهان به تفکيک مناطق مختلف
مصرف گاز طبيعى در جهان به تفکيک مناطق مختلف

گرچه مصرف گاز طبيعى جهان بين سال‌هاى ۱۹۸۳ و ۱۹۹۲، ۳۴ درصد افزايش داشته، ولى ذخاير جهانى از افزايش به مراتب سريع‌ترى برخوردار بوده به‌طورى که از ۶/۹۰ تريليون متر مکعب به ۱۴۲ تريليون متر مکعب رسيده است (The changing role of natural Gas. 1994. p.3). در نتيجه نسبت ذخاير به توليد (Reserve to production (R/P از ۱/۶۱ سال به ۹/۶۴ سال افزايش يافته است. اين افق ۲۰ ساله به مراتب بيش از افزايش مربوط به نفت است (Ibid).


توليد گاز طبيعى در جهان براساس آمار سال ۱۹۹۱، ۷/۱۷۱۷ ميليون تن است. کشورهاى غير اروپائى OECD با رقم ۵/۶۸۰ در مرتبه نخست و متعاقب آن آمريکاى شمالى با رقم ۷/۵۵۰ قرار دارد. به‌عبارت ديگر، ۴۲ درصد از توليدات جهانى انرژى در دههٔ اخير از اين نوع بوده است. شوروى سابق با رقم ۹/۳۳ درصد کل رقم جهانى در مرتبه نخست و آمريکا با رقم ۳/۲۵ در پى آن مطرح است. نسبت ذخاير به ميزان توليد در آمريکا، معادل ۸۸ سال است. در حالى‌که اين نسبت در خاورميانه، همانند نفت به ۳۰۰ سال بالغ مى‌گردد (The Changin role of matural Gas. 1994. p.5).


گاز طبيعى داراى حداقل اثرات سوء‌زيست‌محيطى است. زيرا سوختى بسيار تميز بوده و محتوى حداقل مواد آلوده‌کننده نظير سولفور و خاکستر است. البته عليرغم، محاسن زيست‌محيطي، خطراتى نيز دارد. اين خطرات به‌ويژه در ارتباط با مسئله ذخيره‌‌سازى گاز مايع مطرح است. با توجه به اينکه اين گاز از هوا سبک‌تر است. بنابراين کوچک‌ترين جرقه‌اى مى‌تواند مبدل به ابرى از آتش گردد. رويداد ۱۹۴۴ کليولند و ۱۹۸۳ نيويورک که منجر به کشته شدن ۱۷۵ نفر گرديد، نمونه بارز اين مسئله است (Wheeler & Muller. 1986. p.265). انتقال گاز به‌وسيلهٔ لوله با سرعتى معادل ۱۵ مايل در ساعت عملى است.