مشخصه‌هاى بازى

بازى‌هاى کودکان داراى مشخصه‌هائى است که به برخى از آنها اشاره مى‌شود:


- بازى امرى فطرى و غريزى است.

- بازى با وظيفه مغاير است يعنى هر چيزى که وظيفه باشد، بازى نيست.

- بازى حالتى غيرجدى و دلخواه دارد.

- انتخاب بازى همراه با طيب خاطر است؛ يعنى فرد، همبازى خود را خود او انتخاب مى‌کند.

- بازى داراى تخيل است.

- بازى هدف ندارد (البته از نظر بازى‌کننده، نه از نظر مربى و راهنما)

- بازى جنبهٔ سرگرمى و لذت‌جوئى دارد.

- بازى به نيازها، استعداد و توانائى‌هاى بازى‌کننده بستگى دارد.

- بازى همراه با نوعى فعاليت است که اين فعاليت ممکن است جسمي، ذهنى و يا توأم باشد.

استفاده‌هاى تربيتى از بازى

- بازى ايجادکنندهٔ فعاليت در کودک است.


- بازى بهترين وسيله براى شناخت کودک است.


- بازى تمرين رفتارهاى جدى است. مثلاً عروسک‌بازى دختران تمرينى براى رفتارهاى مادرانه است.


- بازى عامل آشنائى کودک با واقعيات است زمانى که در بازى شکست مى‌خورد متوجه مى‌شود که پيشبرد کارها ساده نيست. يعنى از طريق بازي، کودک بايد چگونه شکست خوردن را بياموزد.


- با بازى مى‌توان به علايق، آرزوها و گرايش‌هاى کودک پى برد. گاهى از طريق بازي، کودکان آرزوهاى خود را تخليه مى‌کنند. در اين حالت، بعضى از روانشناسان، بازى را به رؤياى بيدار تعبير مى‌کنند؛ همان‌طور که انسان هنگام خواب ديدن، ذهنيت را با عينيت تطبيق مى‌دهد.


- بازى باعث ايجاد تعادل در زندگى است.