در طراحى بازى بايد مسائل زير مورد توجه مربيان و والدين قرار گيرد:


- بازى مى‌بايست براى کسب نوعى مهارت طراحى شود. به‌طور مثال هنگامى که کودکانى دبستانى براى يک بازى خاص يارگيرى مى‌کنند، اول مى‌پرسند که اين بازى را بلد هستى يا نه؟ حتى کودکان حاضر نيستند ياران توانمند را با افراد کم‌توان در يک سطح قرار دهند. پس در طراحى بازى بايد به نکتهٔ توانائى و کسب مهارت‌ها توجه کرد.


- بازى بايد قانونمند باشد. اين امر از گرايش کودکان به منطق ناشى مى‌شود.


- بازى بايد با زمينه‌هاى کار و فعاليت جدى مربوط باشد. کودکان دوست دارند که بزرگترها در بازى‌هاى آنان دخالت داشته باشند. چون هنگامى که بزرگترها در بازى کودکان مشارکت مى‌کنند اين احساس براى کودک به‌وجود مى‌آيد که بازي، جدى است و اين نوع بازى‌ها است که به‌تدريج به سمت مهارت‌هاى ورزشى سوق داده مى‌شود.


- بازى مى‌بايست گروهى باشد. کودکان دوست دارند که همبازى داشته باشند و اين امر ناشى از علاقه‌مندى به جامعه‌پذيري، روابط اجتماعى و علاقه‌مندى به داشتن همبازى است.


- بازى مى‌تواند کاربرد آموزشى داشته باشد. يعنى از طريق بازى مربى مى‌تواند:


۱. مطلبى را آموزش دهد و ياددهى در آن صورت پذيرد.

۲. زمينهٔ يادگيرى مطلبى را براى کودک فراهم کند.


- بازى بايد خلاقيت‌پرور باشد. بنابراين بهترين فرصت بارى پرورش خلاقيت در کودکان، سنين ابتدائى است.