- کودکان در انتخاب بازى آزاد باشند، يعنى مربى و والدين بازى را براى بچه‌ها انتخاب نکنند و به او القاء ننمايند. در اين خصوص بهتر است طورى عمل شود که گرايش کودک در انتخاب بازى حفظ شود.


- در بازى به فضاى آن توجه شود، يعنى مشخصات فضاى بازى رغبت، تخيل و تفکر، طورى براى کودک فراهم شود که او براى رسيدن به زندگى سرشار (عدم احساس زمان) مورد مساعدت قرار گيرد.


- کودک به سوى بازى‌هاى تخيل‌برانگيز سوق داده شود و در اين راستا مى‌بايست ظريف و غيرمستقيم عمل کرد.


- داخل کردن کودکان فکور و متفکر به‌عنوان همبازي، خودبه‌خود زمينهٔ فکرى بازى را گسترش مى‌دهد و موجب نزديکى بازى به خلاقيت مى‌گردد.


- تا جائى که بازى کودک موجب به‌هم ريختن برنامه‌هاى زندگى نشود؛ لطمه‌اى به بار نياورد و مزاحمتى براى ديگران ايجاد نکند نبايد از آن، جلوگيرى شود.