نوع ديگرى از بازى‌ها که اخيراً مورد توجه قرار گرفته و وقت شمار زيادى از کودکان را به خود اختصاص داده است بازى‌هاى الکترونيکى است. منظور از بازى‌هاى الکترونيکى بازى‌هائى است که با استفاده از وسايل الکترونيکى موجود در خانه انجام مى‌گيرد، مانند برنامه‌هاى مختلف کامپيوترى چون آتاري، سگا، ميکرو و ... که قابل استفاده با تلويزيون بوده و در دسترس اکثر خانواده‌ها مى‌باشد. در بازى‌هاى الکترونيکى فرصت شناسائى رنگ‌ها، اندازه‌ها، تناسب، قوهٔ تخيل و ... وجود دارد نتيجه‌اى که از هر نوع بازى انتظار مى‌رود، ولى اين‌گونه بازى‌ها در صورتى‌که وقت زيادى از کودک را به خود اختصاص دهد موقعيت و فرصت کشف دنياى واقعى را از کودک مى‌گيرد و بازيگر برداشت غلطى از آنچه که در صفحهٔ رايانه وجود دارد به دنياى حقيقى نسبت خواهد داد.


خانواده‌ها در مورد استفادهٔ فرزندان خود از بازى‌هاى کامپيوترى بايد مراقب باشند که اين برنامه‌ها بيش از اندازه وقت کودک را به خود اختصاص ندهد. همچنين رعايت فاصلهٔ حداقل سه متر بين کودک و دستگاه الکترونيکى و شرايط فيزيکى مناسب از جمله نور کافى در اتاق بازى لازم و ضرورى است چرا که در صورت عدم توجه به موارد فوق خستگى و ملالت روانى حاصل از بازى در روابط کودک با ديگران تأثير گذاشته، به نتايج نامطلوبى منجر مى‌شود. رابطهٔ صحيح و سالم و عارى از امر و نهى بين والدين و کودکان روحيهٔ با نشاطى را در فضاى روانى خانواده ايجاد مى‌نمايد که کودک ماندن در اين‌چنين فضائى را به خيره شدن به صفحات هيجان‌آور تکرارى تلويزيون که نقش غيرفعالى در آن دارد ترجيح مى‌دهد. بنابراين خانواده‌ها بايد در تکوين شخصيت، عزت نفس، احترام، حفظ استقلال و فرديت کودک کوشا باشند تا کودک عواطف سازندهٔ در جمع بودن را فداى عادت‌هاى نامطلوب گوشه‌نشينى نکند.