به ياد آوردن اسامي، حوادث و تجربيات روزانه از جمله مسائل مهم زندگى انسان مى‌باشد و حتى افراد معمولى هم گاهاً با توجه به مشاهدات خود در مورد رفتار ساير افراد در رابطه با حافظه پيش‌داورى‌هائى مى‌کنند مثلاً اينکه ”فلانى حافظهٔ قوى دارد“ يا ”حافظهٔ فلانى کم است“ و ... سواى اينکه تغييرات سلول‌هاى عصبى يا تغييرات ساخت مولکول‌هاى اسيد ريبونوکلئيک (آر.اِن.اِ) را در يادگيرى و حافظه دخيل بدانيم نوعى توانائى است در نگهدارى و يادآورى مطالب. لذا تلاش در جهت گسترش و افزودن بر اين توانمندى وظيفهٔ اولياء کودک و مربيان آموزش و پرورش مى‌باشد. بر اساس نظريهٔ تحرک و فعاليت اعتقاد بر اين است که تحرک و فعاليت هرچقدر بيشتر باشد يادگيرى و يادآورى مطالب به‌راحتى ممکن خواهد بود و بر اين اساس اعتقاد هست که اگر از بازى در ياددهى مطالب و آموزش دروس استفاده کنيم در يادگيرى و انتقال مطالب به دانش‌آموزان موفق خواهيم بود. اين موضوع در تحقيق ”آزنارو - Aznarow“ و ”مايکن باوم“ در سال ۱۹۷۹ گزارش شده است که کودکان کودکستانى که به‌صورت خودآموز تعليم يابند بعدها خيلى راحت‌تر ياد مى‌گيرند و به‌خاطر مى‌سپارند مفهوم خودآموزى به اين معنا است که کودک در آموخته‌هاى خود نقش فعال به خود بگيرد و خود دنبال‌کنندهٔ جريان يادگيرى باشد، بعضى از معلمان در آموزش دروس مختلف به‌ويژه رياضيات از دانش‌آموزان مى‌خواهند پابه‌پاى معلم و به نوبت در جلوى تخته سياه به حل مسئله يا نشان دادن راه حل اقدام نمايند. بازى ”سيرى در کشور“ يکى از بازى‌هائى است که در تمرين به ياد آوردن مفيد باشد.


در اين بازى که در محوطه باز و يا کلاس و با استفاده از تخته سياه قابل اجراء است. نقشهٔ بزرگى از کشور را در محوطهٔ زمين بازى يا تخته سياه رسم مى‌کنند به نحوى که استان‌ها و مراکز آن مشخص باشد از يکى از کودکان خواسته مى‌شود که در روى نقشه شروع به حرکت کند. از دانش‌آموز ديگرى خواسته مى‌شود که با دقت نگاه کند، بعد از پايان حرکت و گردش کودک اولي، کودک دوم بايد از همان مسيرى که کودک اولى رفته به گردش در سراسر ايران اقدام کند. کودکان ديگر مى‌توانند به دانش‌آموز دوم در صورت اشتباه بازخورد بدهند. بهتر است که براى بازى ”گردش در نقشه“ زمان نيز محاسبه شود. اين بازى مى‌تواند براى آموزش مفاهيم جغرافيائى چون جهات اربعه و مناطق مختلف جغرافياى کشور نيز استفاده شود.