جامعه‌شناسى علمى است که حيطه نظر آن زندگى انسان است، به‌همين جهت قلمرو آن بسيار وسيع و گسترده مى‌باشد و به‌دليل همين قلمرو وسيع ”پديده‌هاى اجتماعي“ است که هر فرد يا گروهى از جامعه‌شناسان در زمان و مکان معينى به بخشى يا جنبه‌اى از اين حيطهٔ گسترده توجه نشان داده و با انتخاب رشته خاص از جامعه‌‌شناسى سعى کرده است موضوع ويژه‌اى را مطالعه کنند. چنانکه براى جامعه‌شناس شهري، موضوع جامعه‌شناسي، روابط اجتماعى و پديده‌هاى وابسته به آن است که در درون شهرها شکل مى‌گيرد و براى جامعه‌شناس روستائي، موضوع جامعه‌شناسي، شکل زندگى روستائى و روابط اجتماعى و سنتى حاکم بر آن، معيشت و وضعيت اقتصادى و توليدى و کشاورزى جامعه روستا است.


همچنين گروه زيادى از جامعه‌شناسان، زمينه اصلى مطالعات خود را، خانواده، آموزش و پرورش، اقتصاد، روابط صنعتي، کار و شغل و ... دانسته‌اند که اکنون براى نمونه، برخى از موضوعات و مسائل اجتماعى را که در قلمرو مطالعات جامعه‌شناسى قرار دارند ذکر مى‌کنيم.


اين موضوعات عبارت هستند از:


- پديده‌ها و نهادهاى اجتماعى مانند: اقتصاد، خانواده، آموزش و پرورش، حکومت و سياست، دين و مذهب، اخلاق و پديده‌هاى ناشى از رفتارهاى جمعي.


- کنش و واکنش اجتماعي، روابط متقابل بخش‌‌هاى جامعه و تقسيم کار اجتماعي


- پديده‌هاى مربوط به شکل خارجى و مادى جامعه‌ انساني


- حرکات جمعيت در رابطه با علل اجتماعى آن


- قشرها، طبقات اجتماعى و خصوصيات و موقعيت آنها


- رابطه انسان با محيط مسکونى و اثر متقابل عوامل اجتماعى و اکولوژيک


- گروه‌‌هاى اجتماعى به اشکال و صور مختلف


- آداب و رسوم و عادات جمعي


- روابط و مناسبات بين‌المللى


- ارزش‌ها و هنجارهاى اجتماعي


- تغييرات اجتماعي


- کوچ‌نشيني، روستانشيني، شهرنشيني


- انحرافات اجتماعي


- اوقات فراغت


- فرهنگ و روابط بين فرهنگ‌هاى متفاوت


- علل جنبش‌ها و انقلاب اجتماعى


- مسائل کشورهاى جهان سوم و پيشرفته


- ساخت‌هاى اجتماعي


- توسعه شهر و شهرنشينى


- ارتباطات اجتماعي


اينها و بسيارى موضوعات و مسائل ديگر همه و همه در قلمرو جامعه‌شناسى است که جامعه‌‌شناسان غالباً يک يا چند مورد را مورد مطالعه قرار مى‌دهند.