با توجه به ترقى علوم و گسترش تکنولوژي، و از آنجائى که در شرايط کنونى جوامع صنعتى و در حال توسعه در مقياس‌هاى مختلف از پديده تکنولوژيکى تأثير مى‌پذيرند، لذا اين عامل به مثابه يکى از مهم‌ترين عوامل تأثيرگذار بر تحولات و تغييرات سازمان‌ها به‌حساب مى‌آيد.


ماشينى شدن و خودکار شدن فعاليت‌هاى توليدى و خدماتى در عرصه‌ها و زمينه‌هاى متفاوت، موجب تغييرات وسيعى در مؤسسات و سازمان‌ها مى‌شوند از جمله:


- تقسيم کار و تخصصى شدن مشاغل-حذف مشاغلى و ايجاد مشاغل جديد.


- کيفيت محصولات و خدمات-رضايت مشترى‌ها و گسترش بازار فروش يا بالعکس.


- قابليت بيشتر در قابليت-کاهش هزينه توليد و افزايش بهره‌ورى و...


از آنجائى که تحولات تکنولوژيکى داراى يک سلسله خصوصيات ويژه‌اى مى‌باشد (نظير خصلت خودپوئي، خودفزوني، رشد جهشى و...) لذا بايد شاهد يک سلسله تحولات بنيادى در ساختار و کارکردهاى سازمان‌ها در آينده بود.