گروه داوري، گروهى است که شخص در قضاوت و طرز فکر خود از آن الهام مى‌گيرد. ”هاى من“ (W.Hyman) که اولين بار اين اصطلاح را به‌کار برد، مى‌گويد:


َ”از آنجا که موقعيت، يا منزلت اجتماعى فرد از طريق موقعيت با افراد ديگر تعريف و توصيف مى‌شود، بنابراين تصور فرد از مقام و منزلت خود بستگى به گروه مخصوص از افراد دارد، که وى خود را با آن مقايسه مى‌نمايد“.


”هاى‌من“ نشان مى‌دهد که تغييرات به‌وجود آمده در قضاوت فرد راجع به موقعيت خود در رابطه با تغييراتى است که در گروه مرجع اتفاق مى‌افتد. افراد معمولاً ارزش‌هائى را مى‌پذيرند که گروه‌هاى داورى آنها، به آنان آموخته‌اند.


گروه‌هاى مرجع از آن جهت اهميت دارند که رفتار، آگاهى‌ها، ايدئولوژى‌ها و بالاخره افکار معينى را به افراد ديکته مى‌کنند. به عبارت ديگر ”گروه مرجع“، آن نوع گروهى است که عقايد اعمال و رفتارهاى آن مورد توجه اعتماد و عمل اعضاء آن و يا ساير کسانى است که احتمالاً در آن گروه حق عضويت دارند. براى معتقدان به مذهب معيني، پيشوايان دينى گروه مرجع به حساب مى‌آيد. خانواده نيز به‌عنوان گروه مرجع يا داورى ناميده مى‌شود.


گروه مرجع حتى ممکن است که در زمان حاضر نيز موجوديت نداشته باشد و از گذشته باشد.


لازم به يادآورى است که گروه‌هاى مرجع هميشه نقش مثبت ندارند. براى اعضاء يک گروه، گروه ديگرى ممکن است ”گروه مرجع“ منفى باشد. اهميت اين نوع داورى را در مورد گروه‌هاى متأثر از ايدئولوژى سياسى مى‌توان مشاهده کرد.