فولکلور در لغت به معنى دانش عاميانه و دانستنى‌هاى توده مردم است و در مردم‌شناسى به مطالعهٔ هنرها، رسوم و سنن عاميانه‌اى که در جوامع مختلف رواج دارد اطلاق مى‌شود.


بنابر تعريف ”وان ‌ژنپ“ (Arnold Van Geneep): ”فولکلور عبارت از: باورها، اعمال، نحوهٔ غذا خوردن، شيوه لباس، دوخت و لباس پوشيدن، آداب و رسوم کفن و دفن، مراسم عروسى و مانند اينها در شمار فولکلور محسوب مى‌شود. مثلاً لباس قاسم‌آبادى در گيلان، يا آداب و رسوم و شيوهٔ لباس دوختن و پوشيدن کردهاى قشقائى و بويراحمد يا اکراد شمال خراسان، يا لباس خاص ”تربت جام“ براى ما فولکلور است.


به‌عبارت ديگر آداب و رسومى که در يک منطقهٔ خاص مورد استفاده قرار مى‌گيرد و در نقاط ديگر رايج نيست ”فولکلور“ ناميده مى‌شود که براى مردم آن منطقه ”سنت“ و براى مردم ساير نقاط کشور ”فولکلور“ مى‌باشد، مانند آداب و رسومى که بيشتر در نمايش‌ها و جشن‌هاى بزرگ ملى مورد استفاده قرار مى‌گيرد.


وان ژنپ خصوصيات زيرا را به‌عنوان تعريف و ويژگى براى شناخت و مطالعه ”فولکلور“ پيشنهاد مى‌کند:


- فولکلور، اعمال و رفتار جمعى و گروهى است که در بين عامه مردم رايج است بنابراين عمل و رفتار يک نفر يا يک خانواده را نمى‌توان ”فولکلور“ ناميد.


- اعمال و رفتارهاى فولکلورى به مناسبت و بنا بر مقتضيات تکرار مى‌شود. يعنى آنچه که يک يا چند مرتبه يا فقط در دوره‌اى محدود اتفاق افتد در شماره فولکلور نيست.


- فولکلور نه به‌طور خاص، بلکه در مجموعه فعاليت‌هاى زندگى نقشى به‌عهده دارد.


ابداع‌کننده و به‌وجود آورنده و زمان شروع رفتارها و اعمال فولکلورى معلوم نيست.