جامعه‌اى است که به‌دليل وجود موانع گوناگون افراد قادر نيستند پايگاه طبقه‌اى خود را تغيير دهند. تحرک طبقه‌‌اى بسيار دشوار و جزء در موارد استثنائى تحقق نمى‌پذيرد. جوامع کشاورزى مبتنى بر نظام فئودالى و شبه فئودالى قديمى که در آنها مشاغل موروثى و ساخت اجتماعى و اقتصادى تنوع و پيچيدگى چندانى نداشت از اين‌گونه هستند. نمونه آن را در يونان قديم (شهريان، خارجيان و بندگان) و جامعهٔ طبقاتى عصر ساسانى و هخامنشى (طبقهٔ بزرگان، روحانيون، بازرگانان، صنعتگران، کشاورزان و دامپروران، سپاهان) که مشاغل موروثى و طبقاتى بود مى‌توان مشاهده کرد. در چنين جامعه‌هائى تحرک طبقاتى امرى بسيار دشوار و نادر است و چنانچه گاهى به ندرت صورت گيرد به‌دليل خاص و ”نخبه“ بودن است که از نظر اعضاء جامعه نوعى هنجارشکنى تلقى مى‌شود و با ديدهٔ حيرت و ناخوشايندى بدان مى‌نگرند.