لوازم صوتى و تصويرى

استفاده از نقاشي، عکسبرداري، فيلمبرداري، ضبط صوت با اينکه نارسائى‌هائى دارد، در عين حال از آن ‌رو که مى‌تواند مراسم را به‌طور زنده، ثبت نمايد تا مردم‌شناس، به موقع و در فراغت کامل، به بازبينى آن بپردازد مى‌تواند در ثبت وقايع و اعمال زندگى جوامع مورد استفاده قرار گيرند.


لوى استروس اين روش و استفاده از ابزارهاى مکانيکى را براى تحقيقات مردم‌شناسى مناسب ندانسته و گفته است:


”اگر گروه کثيرى از انسان‌شناسان و عکاسان با دستگاه فيلمبردارى و ضبط‌صوت به ميان قبيله کوچکى روانه شوند در فرهنگ آن قبيله تغيير ايجاد خواهند کرد، من هرگز بدين طريق کار نکرده‌ام و به اين شيوه کار کردن هم اعتقادى ندارم، فکر مى‌کنم که انسان‌شناس (و من هنوز در اين مورد پيرو مالينفسکى هستم) بايد به تنهائى و با حداقل ابزار کار کند“.

روش تهيه فيش

فيش کارت‌هاى کوچکى است که براى تنظيم و ثبت اطلاعات گردآورى شده مورد استفاده مردم‌شناس قرار مى‌گيرد و شامل انواع زير با کاربردهاى مختلف است.

فيش‌هاى توصيفى

برخلاف فيش‌هاى موزه که براى اشياء مادى مورد استفاده قرار مى‌گيرد اين نوع فيش‌ها براى توصيف و طبقه‌بندى مسائل غيرمادى جامعهٔ مورد تحقيق به کار برده مى‌شود و مردم‌شناس به ثبت مشخصات مراسم، آداب و رسوم، جشن‌ها، اعياد و غيره، با توصيف و چگونگى اجراء آنها، مى‌پردازد. فيش‌ها بايد شامل تاريخ اجراء مراسم، اشخاص اجراءکننده، نوع مراسم، اورادواذکارى که در مراسم خوانده مى‌شوند، اشياء و ابزار مقدسى که مورد استفاده قرار مى‌گيرند، محل برگزاري، گروه‌هاى شرکت‌کننده و غيره باشد، به‌نحوى که بتواند مشخصات، کارکرد، آثار و نتايج آن را در برگيرد.

فيش‌هاى پرسشى

اين فيش‌ها به هنگام مصاحبه با افراد مورد استفاده قرار مى‌گيرند يعنى مردم‌شناس ضمن طرح پرسش‌هاى خود، پاسخ‌هاى دريافتى را در آن ثبت مى‌کند.

فيش مخصوص موزه‌ها

اين فيش‌ها براى مشخصات اشياء و ابزارى که در جامعه موردنظر به‌دست آمده يا گردآورى شده است به‌کار برده مى‌شود. فيش‌ها به اشياء مربوط متصل گرديده و از مشخصات زير بايد برخوردار باشد:


- تاريخ و محل


- ترکيب ساختمان


- سازنده يا سازندگان


- مورد استفاده


- تاريخ ساخت


- محل تأمين منابع اوليه


- ارزش


- شکل و غيره


اين مشخصات نمى‌تواند برروى يک کارت کوچک ثبت گردد بنابراين ممکن است از چند برگ تشکيل شده باشد.