براى شناسائى چگونگى زندگى انسان، در اعصارى که آثار مدون و نوشتنى از او نماينده بايد به بررسى و مطالعه آثار مادى به‌جاى مانده از انسان پرداخت، اين موضوع در قلمرو علم باستان‌شناسى است. به‌عبارت ديگر، انسان‌هاى دروان نخستين، دروان حجر باستان يا جديد، نماد واقعى انسان‌هاى نخستين هستند و اگر آداب و رسوم و اعتقادات آنها را مى‌دانستيم چگونگى شکل‌گرفتن فرهنگ و شيوه زندگى انسان شناخته مى‌شد. تنها راهنماى ما در اين زمينه، آثارى است که از هزاران سال قبل باقى‌مانده مثل ابزارهاى سنگي، مقابر، نقاشى‌ها، طراح‌ها و ديگر مدارک غيرگويا که شناسائى آنها در شاخهٔ علم باستان‌شناسى تحقق مى‌يابد.


گراهام کلارک (Graham Clark)، گفته است ”باستان‌‌شناسى علم مطالعه منظم زندگى پيشينيان براى بازسازى گذشته انسان است“. (ديرين، خليل، راهى به‌سوى مردم‌شناسي،ص ۱۹).