آثار صوتى که در برنامه‌سازى تلويزيون مورد استفاده قرار مى‌گيرند به دو دستهٔ کلى تقسيم مى‌شوند:


- آثار صوتى مقطعى : معمولاً در مقطع خاصى از برنامه به‌کار مى‌روند (صداى شليک گلوله يا شيههٔ اسب).

پخش صفحه و نوار صوتى

صفحه نوار
مزايا
سبک، قابل نگهداري، جاى کمى اشغال مى‌کند. اگر به دقت به‌کار رود به سادگى آسيب نمى‌بيند.
هر بخش آن را مى‌توان به سرعت انتخاب کرد. کيفيت صوتى آن بالا و در تمامى طول نوار ثابت است.
مى‌توان به ‌سرعت آن را آمادهٔ پخش کرد. قابل اتکاء است. طول نوار براى مدت زمان مورد نياز قابل تغيير است.
آثار متنوع صوتى را مى‌توان از چند صفحه به‌دست آورد. مى‌توان صداهاى ضبط شده را اصلاح و يا تدوين کرد.
امکان نگهدارى به تعداد زياد وجود دارد. دو کلگى پخش مى‌توانند صداهائى را با فازهاى مختلف توليد کنند (براى ايجاد حالت پژواک). نوار صوتى را مى‌توان پاک کرده و مجدداً به کار گرفت.
تنظيم سرعت براى تغيير ارتفاع صدا امکان دارد. نوفهٔ پس‌زمينه معمولاً در سطوح پائين باقى مى‌ماند.
معايب
نوفهٔ سطح با استفاده‌هاى مکرر افزايش مى‌يابد. حلقه‌هاى بزرگ نوار سنگين و حجيم بوده و مشکلاتى در مورد نگهدارى به‌وجود مى‌آورند. نوار ضبط شده با ميدان‌هاى مغناطيسي، حرارت و رطوبت آسيب مى‌بيند. ريختگى نوار در پخش نوار مشکلاتى به‌وجود مى‌آورد. نوار را براى پخش مجدد بايد به ابتداى آن باز گرداند. قالب‌هاى متنوعى براى نوار وجود دارد. کلگى‌هاى ضبط را بايد با الکترومگنت‌هاى کوچک براى از بين بردن نوفهٔ پس‌زمينه مغناطيس‌زدائى کرد.
طول عمر صفحه کوتاه است. کيفيت صفحه به طرف مرکز مختل مى‌شود. صفحه به سادگى آسيب مى‌بيند (خراش، لکه و حرارت). -
سوزن‌‌پخش بسيار حساس بوده و ممکن است به صفحه آسيب برساند. -
بخش‌هاى غيرضروري، غيرقابل تعويض است. ضبط روى صفحه مراحل خاص و پيچيده‌اى دارد. -

قطع‌هاى نوار و صفحهٔ صوتى

حلقه به حلقه
از نوارى به عرض ۳۵/۶ ميلى‌متر (۲/۱ اينچ) با طول‌‌هاى متنوع استفاده مى‌کند.
قطر حلقه ۱۲۷ ميلى‌متر (۵ اينچ)، ۱۷۷ ميلى‌متر (۷ اينچ)، ۲۶۷ ميلى‌متر (۵/۱۰ اينچ)، ظرفيت نوار ۷۶۰ تا ۱۱۰۰ متر.
سرعت نوار (در ثانيه) ۲/۳۷ سانتى‌متر، ۷۵/۴ سانتى‌متر، ۵/۹ سانتى‌متر، ۱۹ سانتى‌متر، ۳۸ سانتى‌متر.
لبه يک لبه (تمام لبه)، ۲ لبه (نيم‌لبه)، ۴ لبه (۴/۱ لبه).
طول زمانى {يک دقيقه = ۶/۱۱ متر - ۳۰ دقيقه = ۳۴۲ متر} در سرعت ۱۹ سانتى‌متر در هر ثانيه
ضخامت نوار پخش استاندارد - ۰۵/۰ ميلى‌متر؛ پخش طولانى - ۰۴/۰ ميلى‌متر؛ پخش مضاعف - ۰۲۵/۰ ميلى‌متر؛ پخش سه‌گانه -۰/۰۱۳ ميلى‌متر.
کاست
يک سيستم نوار حلقه ۲ يا ۴ لبه محصور در يک جعبه. عرض نوار ۵/۳ ميلى‌متر، سرعت ۷۵/۴ سانتى‌متر در ثانيه.
طول زمانى آن (دو لبه) ۶۰ دقيقه، ۹۰ دقيقه، و ۱۲۰ دقيقه.
کارتريج
مخزن آن شامل يک حلقه نوار ممتد است. (عرض نوار ۳/۶ ميلى‌متر، سرعت ۵/۹ سانتى‌متر در ثانيه).
نوار در داخل يک مخزن از يک حلقه بيرون آمده و به دور حلقهٔ بيرونى مى‌پيچد.
بازگشت خودکار به ابتداى نوار در سرعت معمولي.
۸ لبهٔ قابل ضبط دارد.
طور زمانى ۴۰، ۶۰ و ۹۰ دقيقه.
نمونه‌هاى کوتاه‌مدت آن از ۱۰ - ۳۰ ثانيه تا ۴ دقيقه براى پخش آگهى و موسيقى به‌کار مى‌رود.
قطع‌هاى صفحه
۷۸ دور در ثانيه صرفاً تک‌شنوائى است.
۴۵ دور در ثانيه پيشرفته‌تر است و در شکل‌هاى تک‌شنوائى و دو شنوائى وجود دارد.
۳۳/۳ دور در ثانيه شبيه قالب ۴۵ دور در ثانيه است. در شکل‌هاى تک‌شنوائي، دو شنوائى و چهار باندى وجود دارد.


- آثار صوتى مداوم : معمولاً در زمينهٔ صداهاى ديگر يا تصاوير وجود دارند (صداى دريا يا عبور و مرور اتومبيل‌ها).


بسيارى از آثار صوتى مقطعى که در استوديو توليد مى‌شوند نتيجهٔ بهترى خواهند داشت. در غير اين صورت توسط مسؤولين تهيهٔ آثار صوتى که در اين کار مهارت دارند تهيه مى‌شوند. نکتهٔ مورد توجه در اين امر، واقعى بودن صدا و تطابق کيفى آن با تصوير و رويداد موردنظر است. به‌طور مثال، صداى دژکوبى که به ديوار قلعه کوبيده مى‌شود به‌ندرت در صحنهٔ استوديو قابل بازسازى است و شايد بهتر باشد که اين صدا را با انداختن کيسه‌هاى شن در نزديکى ميکروفن بازسازى کرد.


در مورد صداهاى کوتاه‌مدت و مقطعى مانند زنگ در، تلفن يا شليک گلوله و تأثير نسبى آنها وقتى که توسط بازيگر، مجرى يا مسؤولين تهيهٔ آثار صوتى اجراء مى‌شوند نظرات گوناگونى رايج است. به‌طور کلي، هريک از اين روش‌ها معايب و مزايائى دارد. شايد بهترين راه‌حل، استفاده از صفحات صوتى خاص باشد که مجموعه‌اى از اين‌گونه آثار صوتى را شامل مى‌شوند. از طرف ديگر، نويز زمينهٔ صفحه و اشکالات همزمانى صدا و تصوير را نيز نبايد از نظر دور داشت. در مورد آثار صوتى مداوم، بدون شک تنها راه‌حل، کاربرد صفحات و نوار صوتى در استوديو است. زيرا در اين‌گونه آثار صوتى استفاده کننده مى‌تواند از چگونگى شدت صدا، مدت زمان و خصوصيات آن مطلع شود. با اين همه تطابق دقيق اين صداها با رويداد صحنه همواره مشکل اصلى باقى خواهد ماند. به‌طور مثال، در نظر بگيريد براى دسترسى به انواع صداهاى بالارفتن از پله‌ها به چه بايگانى عظيمى از نوارهاى صوتى نياز خواهيم داشت.