نورپردازى در استوديو تلويزيونى از يک طرف تحت‌الشعاع ساير فعاليت‌هاى توليدى قرار مى‌گيرد و از طرف ديگر بر آنها تأثير مى‌گذارد. نتيجتاً نورپرداز مجبور است براى نيل به هدف‌هاى نورى و استاندارد برنامه‌سازى با تکنسين‌هاى مسؤول در استوديو همکارى نزديک داشته باشد. بدين جهت نورپرداز بايد از مشکلات بالقوه‌اى که بر سر راه نورپردازى قرار دارد آگاه باشد.

مشکلات الکتريکى

احتياج‌هاى تکنيکى لامپ دوربين مانع بزرگى براى هدف‌هاى هنرى برنامه است. به‌طور مثال، اگر بخواهيد به‌دليل موقعيت صحنه همهٔ چراغ‌ها را خاموش کنيد، نور بسيار کمى داشته باشيد، تصميم بگيريد که موضوع را در مقابل پس‌زمينه‌اى کاملاً روشن قرار دهيد، يا صحنه را با يک منبع نورى منفرد مانند شمع روشن کنيد، در اين حالت‌ها عملکرد دوربين ضعيف مى‌شود و با ارائهٔ تصويرى با کيفيت نامطلوب مشکلاتى پديد مى‌آورد. بنابر اين لزوماً بايد پرداخت نورى اين صحنه‌ها توافقى باشد؛ يعنى ”پرداختى مصنوعي“ که همراه با تنظيم تصوير به نتيجهٔ مورد نظر خواهد رسيد. در فيلم‌سازى نيز اين گونه توافق‌ها وجود دارند و معمولاً کارهاى لابراتوارى در ظهور و چاپ فيلم تأثير به‌سزائى بر نتيجهٔ نهائى تصوير بر روى پرده خواهند داشت.

سايه‌هاى بوم صدا

براى جلوگيرى از ايجاد سايه‌هاى بوم بر بازيگران و پس‌زمينه‌هاى صحنه، پيش‌بينى چگونگى نما و هماهنگى افراد مسؤول بسيار ضرورى است. اجتناب از اين مشکل، تعيين دقيق موقعيت نور اصلى در رابطه با بوم صدا است. البته گاهى مشکلات پيچيده‌تر هستند و آن زمانى است که موضع اين چراغ از نظر هنرى غيرقابل تغيير باشد.