يکى از تفاوت‌هاى اصلى بين ايجاد و نگهدارى يک کتابخانه مواد ديدارى در مقابل مجموعه متنى (Text-Based) آن است که ممکن است نه تنها نگهدارى محصول نهائي، مثلاً فيلم يا نوار ويديوئى تدوين شده، ضرورت داشته باشد، بلکه از بعضى از اجزائى که در خلق محصول نهائى مورد استفاده قرار گرفته است نيز بايد حفاظت شود. در مورد فيلم، احتياط حکم مى‌کند که نگاتيوها و يک نسخه اصلى لبه صوتى نگهدارى شود تا از آنها بتوان براى توليد نسخه‌ها و لبه‌هاى صوتى جديد استفاده کرد؛ يا احتمالاً از نوار موسيقى و جلوه‌ها، نسخه‌اى جديد براى بازارى متفاوت فراهم آورد. به همين ترتيب، در مورد نوار ويديوئي، ممکن است نگهدارى ضبط اصلى جهت تدوين مجدّد يا نسخه‌بردارى مجدّد در فرصتى ديگر، مفيد واقع شود.