يک مکتب فکرى وجود دارد که توصيه مى‌کند ماده بايد مدتى پس از توليد فهرست شود، به‌طورى‌که فهرست‌نويس بتواند آن را در جايگاه واقعى خود قرار دهد. شايد شناسائى افرادى‌ که بعداً مشهورتر شده‌اند، يا شايد تشخيص نقل قول‌هاى مشهور در مواد کلامى نيز آسان‌تر صورت گيرد. به هر حال دليل طرف مخالف اين نظر، آن است که تا زمانى‌که ماده فهرست نشده است، نمى‌توان آن را براى استفاده مجدد بازيابى کرد، لذا فهرست‌نويسى بايد هرچه زودتر صورت گيرد. در عمل، اغلب به اين صورت است که مواد بعد از يک فاصله زماني، به‌دليل آنکه نظام پيشرفته‌تر مى‌شود و نياز به بالا بردن کارآيى دارد، بايد مجدداً فهرست‌نويسى شوند، و اين کار فرصت بسيار خوبى براى استفاده از مزيت بازنگرى و افزودن اطلاعات مربوط فراهم مى‌آورد.