وقتى به نمايه‌سازى موضوع‌هاى پيچيده نياز باشد، بسيارى از آرشيوهاى فيلم ويديو از زبان‌هاى نمايه‌سازان سلسله مراتبي، مانند طرح‌هاى رده‌بندى يا اصطلاح‌نامه، استفاده مى‌کنند. اينها علاوه بر مديريت هم معناها و هم آواها امکان جستجوى اصطلاحات اعم‌تر، اخص‌تر و مرتبط را فراهم مى‌آورند. به‌عنوان مثال، هنگام جستجوى ”جرم“ و ”نيويورک“ نه تنها مواد مربوط به اين موضوع‌هاى کلي، بلکه بريده فيلم‌هاى ”جنايت در منهتن (Manhattan)“ يا ”شيادى در بروکلين (Brooklyn)“ بازيابى مى‌شوند.


اين امر ارزش فهرست‌ها را بالا مى‌برد، چون تعداد بريده فيلم‌هاى مربوط را که مى‌توان بازيابى کرد افزايش مى‌دهد و همچنين پرسش‌کنندگان را به موادى که ممکن است آنها را سودمند بيابند، در حالى‌که به حساب نياورده بودند، هدايت مى‌کند. اگرچه در اين روش به نسبت نظام‌هاى ساده‌تر نمايه‌سازي، فشار هزينه و نيروى انسانى بيشتر است، ولى تلاش‌هائى که در مرحله فهرست‌نويسى مصروف مى‌شود، مى‌تواند در موقع جستجو يا مرور که نتايج سريع‌تر و دقيق‌تر به‌دست مى‌آيد، ثمر دهد. در محيط‌هاى تجارى چنين توانائى مى‌تواند براى شرکتى مانند يک تهيه‌کننده عکس يا نماهاى آرشيوي، موجب مزيت شغلى آشکار در مقابل رقبا گردد.