به‌عنوان بخشى از فرآيند مستندسازى مفيد است که نه تنها موضوع‌ها يا مطالبى که فيلم يا ويديو حاوى آن است، بلکه نوع هنرى و گونه مواد نيز در مجموعه‌هائى که شامل انواع مواد هستند، نمايه شود. اين فرآيند را مى‌توان به دو حوزه متمايز تقسيم کرد. وهله اول رده‌ها قرار دارند، مانند مستندها يا اجراءها، که اينها خود مى‌توانند به ترتيب تقسيمات فرعى بيشتري، مانند مستندهائى با دوربين مخفى (Fly-On-The Wall) يا کنسرت‌ها، داشته باشند. در وهلهٔ دوم انواع هنرى مانند ”سرگرمى‌ها“، ”آموزش“، ”نمايش‌نامه“ و ”موسيقي“ قرار دارند که خود مى‌توانند تقسيمات فرعى داشته باشند. در موقع تعيين حوزه‌ها، چون انواع هنرى وجود دارد که در چند رده قرار مى‌گيرد، حائز اهميت است که رده را با نوع هنرى اشتباه نکنيم. به‌عنوان مثال، موسيقى مى‌تواند موضوع‌ يک اجراء، يک مستند، برنامه گفتگو، يا حتيٰ مسابقات اطلاعات عمومى (Quiz Show) باشد.


نکته مهمى که بايد خاطرنشان کرد آن است که اگرچه موسيقى ممکن است به‌عنوان موضوعى در دل يک ماده قرار گرفته باشد، اما در اين‌‌گونه موارد نمايه‌سازى براى نوع ماده اعمال مى‌شود. استفاده‌کنندگان امکان دارد در پى تمام اجراءهاى موسيقى باشند، بنابراين نمايه‌سازى بين اجراءها و موادى که درباره اجراءهاى موسيقى هستند تمايز قائل مى‌شود.


هر نظامى که انواع هنرى و رده‌ها را نمايه‌سازى مى‌کند، از همان اصولى پيروى مى‌کند که پيش از اين در بخش نمايه‌سازى موضوعى بيان شد. فهرست‌هاى رده‌ها و انواع هنرى بايد مبتنى بر انواع مواد و شيوهٔ جستجوى استفاده‌کنندگان باشند. همچنين بايد به خاطر داشت که براى ماده مشخص مى‌توان هر تعداد انواع هنرى يا رده‌اى که مناسب است تعيين کرد. فيلمى از زندگى موتسارت مى‌تواند تاريخي، موسيقى و مستند نمايشى باشد و مى‌تواند براى استفاده‌کنندگان که به‌دنبال موسيقى‌‌دان‌ها، تاريخ، موسيقي، درام يا مستندها هستند جالب باشد، بنابراين همهٔ اين مفاهيم بايد در نمايه‌سازى منظور شود.