مطالعهٔ ثمربخش از دو عامل متأثر است: يکى علاقه نسبت به مطلب خواندني، ديگر کاربرد ماهرانهٔ فنون مطالعه. علاقه نسبت به مطلب خواندنى سبب مى‌شود تا شخص به ‌مطالعهٔ بيشتر بپردازد؛ مطالعهٔ بيشتر منجر به بهتر شدن فنون مطالعه مى‌شود؛ کاربرد فنون بهتر، مطالعه را آسان‌تر، سريع‌تر، و لذت‌بخش‌تر مى‌سازد؛ در نتيجه، علاقهٔ خواننده نسبت به مطالعه افزايش مى‌يابد و سبب مى‌شود تا او به مطالعهٔ بيشتر بپردازد، از خواندن مطالبى که بايد بخواند دورى نکند، و در زمان کمتر مطالب بيشترى را بخواند.


نظر شما نسبت به مطالبى که مى‌خوانيد چيست؟

به ‌شکل مقابل نگاه کنيد و نوع مطالبى را که در حال حاضر مى‌خوانيد در اين شکل قرار دهيد تا نظرتان نسبت به هر کدام از اين مطالب روشن شود. اگر نسبت به تاريخ و زبان فرانسه نظر مثبت داريد و مورد علاقه‌تان هستند، ممکن است آنها را در خط ”الف“ قرار دهيد. اگر به ‌درس شيمى نظر مثبت نداريد و مورد بى‌علاقگى شما است، آن را در خط ”ب“ خواهيد گذاشت. اگر قصد داريد رياضى را به‌کلى کنار بگذاريد، آن را در خط ”پ“ منظور مى‌کنيد.



الف- نظر مثبت داشتن، علاقه‌مند بودن


ب- سرسرى گرفتن مطلب، بى‌علاقه بودن، احساس کسلى کردن


پ- روگرداندن از مطلب، به هنگام ديدن آن، يا شنيدن چيزى در مورد آن، يا فکر کردن دربارهٔ آن.


چگونه مى‌توانيد نظرتان را دربارهٔ مطلبى تغيير دهيد و به‌طور جدى‌تر به‌خواندن آن بپردازيد؟


به ‌مطلبى که مى‌خوانيد يک جنبهٔ شخصى بدهيد. فرض کنيد با مطلبى که مى‌خوانيد ”موافق“ يا ”مخالف“ هستيد - مثلاً با قهرمان يک داستان يا يک شخصيت تاريخي. يا فرض کنيد که در يک رابطه جبرى X يا Y يا علامت جمع يا منها هستيد. در يک فرمول شيمى خود را يک الکترون، اکسيژن، يک گرم ماده، و غيره تصور کنيد.


وقتى که چنين کارى کرديد رابطه‌ شما با مواد خواندنى بيشتر مى‌شود. در نتيجه علاقهٔ شما نسبت به مطالب و تمرکز حواستان افزايش مى‌يابد و سعى بيشترى در کسب مهارت‌هاى مؤثر خواندن خواهيد کرد.