وقتى بنابر مقررات و قانون مطبوعات، محدودى روش نشريه مشخص شد، نکتهٔ مهم، رعايت سليقه و ديدگاه گردانندگان خواهد بود. گروه گردانندگان با توجه به اعتقاد و برداشت خود در هر زمينه، نشريه را به‌سوى فکر و نشريه مشخصى پيش مى‌برد. بنابراين شخصيت و کارکرد هر نشريه، در اين قسمت مشخص مى‌شود. گرايش مخاطبان به نشريه‌ها، با توجه به منش و خط‌مشى آن نشريه‌ها شکل مى‌گيرد. مى‌توان دو نشريه را در نظر گرفت که مثلاً هر دو داراى روش فرهنگى و اجتماعى باشند. اما برداشت و سليقه هر نشريه، با ديگري، يکى نباشد. يا دو نشريه اقتصادى را مى‌توان تصور کرد که يکى معتقد به خوددارى از واردات و تأکيد بر توليد داخلى باشد و ديگرى رونق اقتصادى را در بازرگانى گسترده و رونق معاملات بداند. اين دو نشريه از نظر روش‌ها يکسان و از نظر منش و خط‌مشى مخالف يکديگر به‌شمار مى‌روند.