خبرگيرى

شامل فعاليت‌هائى است که به انتقال خبر، از لحظهٔ وقوع تا رسيدن به مرکز يک رسانه، مى‌انجامد. پيداست رسانه‌اى که نمايندگان و خبرنگاران کارآمدتر و مجهزتر در گوشه و کنار دنيا داشته باشد، در اين فرآيند موفق‌تر است.


اين کارآئى به‌تدريج با کمک تلگراف، تلفن، تلکس، تله‌فتو (مخابره‌ٔ عکس)، ماهواره و شبکه‌هاى کامپيوتري، در طول تاريخ مطبوعات، تقويت شده است.

خبررسانى

پس از دريافت خبر، گروه تحريريه، پس از فرآورى‌هائي، آن را به مخاطبان عرضه مى‌کنند. در اين بخش نيز تجهيزات و دستگاه‌هاى فنى فاصلهٔ ميان دريافت و ارائهٔ خبر را به حداقل مى‌رسانند. امروز وسايل ارتباطى شنيدارى و ديدارى توانسته‌اند فاصلهٔ ميان وقوع خبر و انتشار آن را به صفر برسانند. يعنى با مهيا کردن دستگاه‌هائى شنوندگان راديوها و بينندگان تلويزيون‌ها مى‌توانند، در لحظه‌ٔ وقوع يک سفر مهم، يک مسابقهٔ ورزشي، جنگ، صلح و نشست در جريان رويداد قرار بگيرند.


در وسايل ارتباطى نوشتارى (مطبوعات) نيز امروز با کمک شبکه‌هاى کامپيوتري، مى‌توان روزنامه‌اى را در دو يا چند نقطه مختلف روى زمين، هم‌زمان چاپ و توزيع کرد (۱). به اين ترتيب که صفحه‌هاى آمادهٔ روزنامه را از طريق شبکه‌هاى رايانه‌اى به هر نقطه دنيا مخابره مى‌کنند. دريافت‌کننده مى‌تواند آن صفحه‌ها را برروى ديسک کامپيوترى منتقل سازد و در فاصله چند دقيقه بخش‌هائى از صفحه را تغيير دهد و به دست چاپ بسپارد.


(۱) در روزنامه‌اى چون آساهى شيمبون با بهره‌گيرى از شبکه‌هاى رايانه‌اي، ماکت (صفحه‌هاى آماده چاپ) را به نقطه‌هاى مختلف کشور مخابره مى‌کنند. در نتيجه روزنامه با شکل واحد، در نقطه‌هاى مختلف چاپ مى‌شود و به‌دست خوانندگان مى‌رسد.


اما جمع ميان سرعت و دقت در رسانه‌ها نياز به تجربه و آموزش بسيار دارد. بسيار از سوءتفاهم‌ها، ميان مطبوعات و مسئولان به‌دليل رعايت عامل سرعت پديد مى‌آيد.


چنانکه توضيح داده شد، توفيق در فرآيند خبرگيرى و خبررساني، هر دو امروز درگير فن‌آورى‌هاى پيچيده است. پديده‌هاى انحصار خبرى و استعمار خبري، از همين نکته سرچشمه مى‌گيرد. امروز استقلال ملى و منطقه‌اى کشورها، به همين دليل دستخوش تهاجم است و مبارزه بر سر سرزمين‌ها و مرزها، جاى خود را به مبارزه امواج مى‌سپارد.