کلمه‌هائى که از ترکيب دو يا چند کلمه يک واحد مستقل معنائى به‌وجود آورند، متصل و پيوسته نوشته مى‌شوند، مانند:


صاحب‌نظران، روشندل، دانشسرا، همچنان، چونکه، همدل، گلزار، دستنويس


استثناء: در افعال مرکب و در مواردى که اتصال نوشتن و خواندن را دشوار مى‌سازد، جداگانه نوشته مى‌شوند. مانند:


نگه‌داشت، جان داد، شکست‌پذير، دانش‌آموز


- هيچ:

اگر ”هيچ“ بخشى از واژه باشد، پيوسته نوشته مى‌شود. مانند:


هيچکس، هيچگاه، هيچوقت


اگر ”هيچ“ واژه مستقل باشد، جدا نوشته مى‌شود. مانند:


او هيچ توضيحى ارائه نداد.      هيچ کارى نمى‌توان کرد.


- است:

رابطه ”است“، در تمامى موارد جدا از کلمه ماقبل و مابعد خود نوشته مى‌شود. حذف الف ”است“ فقط در دو مورد جايز است: در صورتى‌که حرف آخر کلمه ماقبل آن با مصوت بلند ”ا“ (الف) باشد و يا با مصوت بلند ”او“ (و) مانند:


مرد است، کتاب است، خوب است، مطلوب است، پيداست، زيباست، نيکوست، خوشبوست.


- که و چه:

که و چه همواره جدا نوشته مى‌‌شود، مگر در صورت‌هاى زير:


اينکه، آنکه، چونکه، چنانکه، بلکه، آنچه، چنانچه، هرآنچه، چرا، چگونه چطور


- حذف فعل به قرينه:

حذف افعالى که در جمله‌هاى متوالى آمده‌اند در صورتى جايز است که فاعل فعل در تمام آن جمله‌ها مشترک و سوم شخص ماضى مطلق باشد. مانند:


رئيس‌جمهور با نمايندگان مجلس ديدار و با آنان گفتگو کرد.


اما اگر جمله به‌صورت زير نوشته شود، درست نيست:


رئيس‌جمهور با نمايندگان مجلس ديدار و با آنان به گفتگو پرداخت.


در خبرنويسى بهتر است حذف فعل به قرينه براى بيش از دو يا سه جمله صورت نگيرد. مانند:


سرانجام، قاتل دستگير، محاکمه و اعدام شد.


- فعل وصفى:

اين فعل در مواردى به‌کار مى‌رود که فاعل وصفى و فعلى که در انتهاى جمله مى‌آيد، يکى باشد. مانند:


رئيس‌جمهورى وارد فرودگاه شيراز شده، پس از انجام مراسم عازم شهر گرديد.


اگر جمله به‌صورت زير نوشته شود، درست نيست:


رئيس‌جمهورى وارد فرودگاه شيراز شده، استاندار فارس از ايشان استقبال کرد


جمله بالا را بايد به‌صورت زير نوشت:


رئيس‌جمهورى وارد فرودگاه شيراز شد و استاندار فارس از ايشان استقبال کرد.


توجه داريد که بعد از فعل وصفى ”واو“ حرف ربط حذف مى‌شود.


در خبرنويسى بهتر است که از به‌کار بردن افعال وصفى اجتناب کرد و آنها را به‌صورت اصلى نوشت.