”تيتر“ (.Headline (E.), titre (F)، هدايتگر خواننده به‌سوى خبر است. جمله يا عبارتى است که به خبر هويت مى‌دهد، مى‌تواند خواننده را به خواندن مطلب ترغيب کند يا او را از خواندن باز دارد. روزنامه خوان پويا است و مطالب مختلف را انتخاب مى‌کند. بررسى‌هاى متعددى که بر روى روزنامه خوانان انجام شده است، نشان مى‌دهد که خواننده به‌منظور تأمين ”نيازهاى آنى و آتي“ و آگاهى از محيط اطراف خود، همه مطالب روزنامه را نمى‌خواند، بلکه آنچه را موردنظر او است، برمى‌گزيند.


در روزنامه، مطالب يک صفحه از جنبه اهميت و برجستگي، رقابت آشکار و گاه پنهان با يکديگر دارند. مخاطب با نگاه به تيترهاى مختلف، مطالبى را که براى او جذابيت دارد و به نوعى با کار و زندگى او ارتباط پيدا مى‌کند، انتخاب مى‌کند و سپس مى‌خواند. به همين دليل نوشتن يک تيتر مناسب براى ترغيب خواننده به خواندن خبر کار آسانى نيست.


تيتر در بسيارى از روزنامه‌ها عامل مؤثرى در توجه خوانندگان به آنها است. بسيارى از مردم، روزنامه را با خواندن تيترهاى صفحه اول آن بر روى دکه روزنامه‌فروشى‌ها خريدارى مى‌کنند. به همين دليل، صفحه اول اکثر روزنامه‌هاى ايران به سبک ويترينى و با تيترهاى درشت، آرايش مى‌شود. در چنين روزنامه‌هائي، بزرگى يا کوچکى تيتر، خودبه‌خود اهميت خبر را القاء مى‌کند. البته بايد توجه داشت در روزنامه‌هائى که از سبک‌هاى ديگر صفحه‌آرائى بهره مى‌گيرند، علاوه بر مورد ذکر شده، اولويت خبر را جايگاه تيتر در صفحه تعيين مى‌کند.


اينکه فرم بر محتوا مقدم است يا خير در بين روزنامه‌نگاران و متخصصان روزنامه‌نگارى بحث‌هاى فراوانى وجود دارد. قدر مسلم با تنوع و گيرائى در فرم مى‌توان محتوا را نيز بالا برد. مهم آن است که بتوان به‌وسيله فرم، عده بيشترى از خوانندگان را به مطبوعات جذب و جلب کرد. نقش تيتر هدايتگرى خواننده به‌سوى خبر است و اين هدايتگرى مى‌بايست توأم با جذابيت، تازگى و تبليغ و اقناع باشد. تسلط بر واژه‌ها، دقت در درست‌نويسى و احاطه بر خبر، کليد موفقيت در تيترنويسى است.


آنجا که تيتر بر معنا قرار مى‌گيرد، واژه‌ها و کلمات نقش اساسى مى‌يابند. تيترنويس بايد بر زبان مورد استفاده خود مسلط باشد، واژه‌هاى تازه و با طراوت را بشناسد و جايگاه کاربردى آنها را بداند.