”خبر“ گزارشى از واقعيت‌هاى عينى است. رويدادى بايد با ويژگى‌هاى خبرى اتفاق بيفتد تا ارزش گزارش داشته باشد. به همين دليل است که در خبرنويسي، رويداد آن‌طور که اتفاق افتاده است، گزارش مى‌شود نه آن‌طور که خبرنگار، سردبير يا هر فرد ديگر مايل باشد، اتفاق بيفتد. از اين‌رو، خبر بايد گزارش صحيحى از يک رويداد باشد و خبرنگار مى‌بايست امانت‌دارى امين و درستکار در انتقال خبر باشد، نه سازنده خبر.


- تفسير و اظهارنظر:

جنبه ارزيابى ذهنى قضات شخصى در مورد رويدادهاى خبري، تفسير و اظهارنظر نام مى‌گيرد. مفسر يا نويسنده درباره رويدادى که احتمالاً خبر آن جداگانه انتشار يافته است اظهارنظر مى‌کند و در نوشته‌هاى خود، استنباط، انديشه، قضاوت شخصى و استدلال خود را بيان مى‌کند. اگر از نظريه‌هاى ديگران هم استفاده کند از آنهائى که مورد قبول خود او است، بهره‌گيرى مى‌کند. در تفسير و اظهارنظر، نويسنده ممکن است از موضوعى حمايت کند يا آن را رد کند به‌طورکلي، تفسير که در رده‌بندى مقاله‌هاى روزنامه‌نگارى قرار مى‌گيرد، نظر نويسنده در مورد يک رويداد است و در آن به عنصر خبرى ”چرا“ پاسخ داده مى‌شود و پاسخ به ”چرا“ استنباط نويسنده است.


- تشريح و تحليل:

اين نوع مطلب که در مقاله نويسى بخشى را به‌خود اختصاص مى‌دهد، با تفسير و اظهارنظر متفاوت است ولى با خبر شباهت دارد.


تشريح عبارت است از توصيف حقيقى يک رويداد بدون بيان اظهارنظر نويسنده. نويسنده معمولاً، اطلاعات جمع‌آورى شده از منابع مختلف و سابقه تاريخى رويداد را به هم مرتبط ساخته، کوشش در شناساندن علت و انگيزه و همچنين نحوه وقوع رويداد دارد و در واقع به عناصر ”چرا؟ و چگونه؟“ توأماً پاسخ مى‌گويد.