آگهى‌ها، از منابع مالى مهم هر نشريه و روزنامه به‌شمار مى‌روند. ضمن آنکه مى‌توانند در جذابيت و شکل دادن به روزنامه نيز مؤثر واقع شوند. آگهي، به دو نوع دولتى و غيردولتي، تقسيم مى‌شود. آگهى‌هاى انحصار وراثت، احضار، ثبت شرکت‌ها، فقدان سند و آگهى‌هاى ثبتي، از جمله آگاهى‌هاى دولتى هستند. همچنين به‌شرط مرغوبيت و با گذشت زمان آگهى‌ها خود به جاذبه‌هاى يک نشريه بدل مى‌شوند. مثل آگهى‌هاى استخدام با آگهى‌هاى فوت، تسليت و يادبود که در سال‌هاى بعد، خواندنى به‌‌شمار مى‌آيند.


براى سهولت دستيابى خواننده و به‌منظور نظم‌دادن به صفحه‌بندي، اين مطالب در صفحات ويژه‌اى به‌طور ثابت کار مى‌شوند. اگرچه ممکن است هر روزنامه، در اين تقسيم‌بندى سليقه‌ٔ خاصى را جداگانه پيروى کند. اما عادت، خواننده روزنامه را وا مى‌دارد تا الگوى رايج را در اين تقسيم‌بندى بپذيرد.


چنين تقسيم‌بندى اين حسن را دارد که خواننده بدون آنکه نيازى به جست‌وجو باشد صفحه و مطلب موردنظر خود دست يابد. نيز کار مهم ويراستار، تعيين و رعايت حجم لازم و کافى از هر نوع يا هر گروه از مطالب است. اين کار از پرداختن بيش از حد روزنامه به گروهى از خبرها، جلوگيرى مى‌کند.


در مجله‌ها نيز معمولاً صفحه‌ها، با چنين ملاحظه‌هائى تقسيم مى‌شود: سرمقاله و مقالهٔ اساسى در صفحه‌هاى اول رويدادها در صفحه‌هاى بعدي، گزارش‌ها بعدتر و... به اين ترتيب مطالب ديگر مثل پاسخ به نامه‌ها، خلاصه مطالب، سرگرمى‌ها، معرفى کتاب و... به تدريج به‌ آخر مجله رانده مى‌شوند. روى جلد، در مجله‌ها معمولاً داراى خبر و مطلب نيست. اما چون روزنامه‌ها، تدارک و طراحى صفحهٔ روى جلد از کارهاى مهم و وقت‌گير يک نشريه به‌شمار مى‌آيد.