اين شيوه روزنامه‌نگارى که در گذشته به ”افشاگرى افتضاحات“ (Muckracking)، موسوم بوده است، از اوايل دهه ۱۹۷۰ ميلادى مورد توجه بيشتر قرار گرفت. همان‌طور که در مباحث قبل اشاره شد، در اين شيوه، روزنامه‌نگار به مسائل سياسى و اجتماعى مى‌پردازد و ماهيت نهان آنها را فاش مى‌سازد. گزارشگرى در اين شيوه روزنامه‌نگاري، معمولاً محدود به اعمال سوء دولت‌مردان نيست، بلکه عملکرد نهادها، مؤسسات، شرکت‌ها و سازمان‌هاى مختلفى که در جامعه فعاليت مى‌کنند مورد تحقيق و بررسى قرار مى‌گيرد.


امروز در برخى از کشورها، روزنامه‌ها و مجله‌ها، گروهى از خبرنگاران خود را مأمور تهيه گزارش‌هاى تحقيقى در زمينه‌هاى سياسى (از قبيل سوءاستفاده‌ها، حيف و ميل‌ها) و زمينه‌هاى اجتماعى (مانند اعتياد، سرقت، تصادفات و غيره) مى‌کنند. تهيه گزارش‌هاى تحقيق نياز به زمانى طولاني، مطالعه و تحقيق بسيار دارد. اين شيوه روزنامه‌نگاري، در حالى‌که جنبه‌هاى عينى و تشريحى را دربر دارد، به رابطه ميان رويدادها و فرآيندها نيز توجه خاص دارد.