هر وسيله ارتباط جمعي، اعم از روزنامه، راديو، تلويزيون و... بايد در بين کهکشانى از داده‌هاى خبرى و اطلاعاتى که دنياى امروز مشحون از آنان است، دست به گزينش زند. چه، هرگز قادر نيست، تمامى حوادث را منعکس کند. اين امر بسيار مهم را هريک از صاحب‌نظران وسايل ارتباط با نامى مى‌خوانند: برخى چون شرام (W.Schramm) سخن از صافى‌ها (Filters) مى‌رانند، برخى ديگر مفهوم گزينش (Selection) را به کار مى‌برند، اما از همه معروف‌تر تعبير کورت لوين (Kurt Lewin) است. او مفهوم دروازه‌‌بانان (Gate-keepers) را براى اين امر به کار مى‌برد. ويلبور شرام (W.Schramm: Men ,Message and Media,p:139) در تعريف اين مفهوم چنين مى‌نويسد: ”دروازه‌بان که در سرتاسر شبکه‌هاى خبرى جاى مى‌گيرند، شامل خبرنگاران هستند که بايد تصميم گيرند در جريان يک دادگاه، يا يک حادثهٔ خاص يا تظاهرات سياسي، کدام قسمت را متبلور سازند، کدام خبر را رها ساخته، کدامين را در مجراى وسيله ارتباطى جاى دهند، همچنين دروازه‌بانان مؤلفين را نيز شامل مى‌شود. زيرا آنان بايد تصميم بگيرند، از کدام موضوع يا فرد سخن بگويند، يا کدامين ديدگاه از زندگى را مطرح بسازند. توليدکنندگان فيلم نيز بايد تصميم بگيرند از کدام صحنه فيلم بگيرند. کتابفروشان نيز بايد تصميم گيرند کدام کتاب را براى فروش عرضه کنند و چگونه. معلمين بايد تصميم بگيرند کدام کتاب و يا مرجع را درسى تلقى نمايند. تلخيص‌کنندگان وقايع نيز بايد تصميم گيرند، کدامين حادثه يا خبر را در خلاصه خود جاى دهند. حتى شوهر نيز بايد تصميم گيرد در ساعات شب کداميک از حوادث روزانه را براى همسرش تعريف کند“.


پس مى‌بينيم هر عامل يا کارگزار ارتباطى (Communication agent)، بايد در بين انبوه خبر و اطلاع، برخى را برگزيند و در برابر مخاطب يا مخاطبين خويش قرار دهد و يک واحد خبرى بيش از همه با اين پديده سر و کار دارد و براساس نحوهٔ گزينش ساخت مى‌پذيرد.