بعضى از ناراحت‌کننده‌ترين افرادى که با آنان سر و کار داريم، آنهائى هستند که در حين صحبت‌کردن، چشم خود را مى‌بندند. اين حرکت ناآگاهانه اتفاق مى‌افتد و تلاشى است توسط شخص براى باز داشتن شما از ديدن او زيرا بى‌حوصله شده يا علاقه‌ خود را از دست داده و يا اينکه احساس مى‌کند از شما برتر است. در مقايسه با ميزان معمولى پلک‌زدن که شش تا هشت مرتبه در يک دقيقه در طول يک مکالمه است، در اين حالت پلک‌ها بسته مى‌شوند و همچنان به‌ مدت يک لحظه يا بيشتر بسته باقى مى‌مانند تا شخص به‌طور لحظه‌اى شما را از ذهن خود خارج کند. صورت نهائى اين حرکت، بسته نگه‌داشتن چشم‌ها و خواب‌رفتن است اما اين حالت به‌ندرت در طول يک برخورد رودررو اتفاق مى‌افتد.


اگر شخصى احساس برترى نسبت به شما بکند، علامت بستن چشم با ”انداختن سر به عقب“ ترکيب مى‌شود تا يک نگاه طولانى که معروف به ”نگاه از روى بيني“ است، به شما بيندازد. هنگامى‌که در طول يک مکالمه با بستن چشم روبه‌رو مى‌شويد، نشانه اين است که روش مورد استفاده شما شايد باعث يک عکس‌العمل منفى شده و براى برقرارى ارتباط مؤثر، نياز به استفاده از يک روش جديد است.


بستن چشم (خارج کردن همه از ميدان ديد)
بستن چشم (خارج کردن همه از ميدان ديد)