مسير اصلى ديگر زبان بدن که توسط کودک شما استفاده مى‌شود، تظاهرات چهره‌اى (Facial expression، بيان چهره‌اي) است که اطلاعات زيادى به شما مى‌دهد، به‌ويژه اگر از تظاهرات منحصر به فرد او مطلع باشيد.


در مقايسه با کودکان بزرگتر و بزرگسالان، تظاهرات چهره‌اى نوزادان با در نظر گرفتن دو روش مهم، متفاوت مى‌باشد.


- اول، يک نوزاد نسبت به کودکان سنين بالاتر در اولين سال زندگى دامنهٔ محدودترى از تظاهرات چهره‌اى دارد و از آنجا که تنوع کمترى دارد کار شما را در تفسير آنچه در چهرهٔ کودک خود مى‌بينيد آسان‌تر مى‌کند.


- دوم، احتمال کمترى وجود دارد که يک نوزاد به‌طور عمدى يک بيان چهره‌اى خاص را به‌منظور کسب يک پاسخ ويژه، به‌وجود آورد. تظاهرات چهره‌اى او به‌طور کامل خودبه‌خودى است. او هم‌چنان‌که بزرگتر مى‌شود مى‌آموزد که تظاهرات ويژه‌اى (مثل اخم کردن يا ترش‌روئي) به‌طور تقريبى هميشه از جانب ديگران يک پاسخ منفى را به‌دنبال دارد اما نوزاد شما طى اولين سال زندگى به‌طور کامل از اين فرآيند ناآگاه مى‌باشد و به همين علت است که تظاهرات چهره‌اى او خالص‌تر، خودبه‌خودى و بدون هرگونه قصد قبلى مى‌باشد، و نوزاد شما از اين طريق فقط قادر است اندکى از هيجانات خود را نشان دهد.