يکى از نخستين مدل‌هاى ارتباطى مدل گونه‌ها رولدلاسول است که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد. در مدل گونهٔ لاسول، علاوه بر سه عنصرى که ارسطو مطرح کرده بود دو عنصر وسيله و تأثير نيز افزوده شده است.


هارولدلاسول (Harold Dwight Lasswell)، ۱۹۷۸-۱۹۰۲) سال ۱۹۲۶ از دانشگاه شيکاگو موفق به اخذ دکتراى علوم سياسى شد. او تا قبل از آن، علاوه بر دورهٔ دانشگاهى مستمرى که مى‌ديد در دانشگاه‌هاى لندن، ژنو، پاريس و برلين نيز دوره‌هاى کوتاه‌مدتى را گذراند. سال ۱۹۷۲، مقاله‌اى با عنوان تکنيک‌هاى تبليغاتى در جنگ جهانى منتشر کرد که در چند بار از جمله سال‌هاى ۱۹۳۸ و ۱۹۷۲ تجديد چاپ شد.


به‌نظر من اين کار تحقيقى نقطهٔ آغاز توجه لاسول به ارتباط جمعى بود ضمن آنکه شايد همين مقاله باعث شد علاوه بر داشتن مشاغل دانشگاهي، به رياست تحقيقات جنگى ارتباط جمعى کنگره نيز انتخاب شود. نوشته‌هاى متعدد لاسول در زمينهٔ مسائل علوم سياسى و تخصصى دانشگاهى او سبب شد که در دايرةالمعارف‌هاى مهم دنيا، لاسول بيشتر به‌عنوان يک دانشمند علوم سياسى شناخته شود نه يک دانشمند ارتباطات.


به هر حال بيست و يک سال پس از اولين مقالهٔ مربوط به ارتباطات لاسول، مدل گونهٔ او منتشر شد. (Britanica,1981)


لاسول از صاحب‌نظران علوم سياسى در عصر خود بود و براى نخستين بار پس از ارسطو، در مقاله‌اى با عنوان ساخت و کارکرد ارتباط در جامعه، در ارتباط ايده‌ها و يک سال قبل از ارائه مدل ارتباطى شنن و ويوور، مدل گونهٔ خود را منتشر کرد.


مدل گونهٔ لاسول در پنج عبارت کوتاه خلاصه شده است:


- چه کسي؟


- چه مى‌گويد؟


- در چه کانالي؟


- به چه کسي؟


- با چه تأثيرى ؟ (Lswel,1948)


به اين ترتيب لاسول در مدل گونهٔ خود، فرستنده يا منبع، پيام، کانال، گيرنده و تأثير را مطرح کرده است.