برن‌لوند، مدلى را که براى ارتباط طراحى کرده مدل راهنما (Cue Model) ناميده است. برن‌‌لوند در مدل خود به جاى استفاده از رمز، از کلمهٔ راهنما (cue) استفاده مى‌کند که تصور مى‌شود خواسته است کلمه‌اى را به‌کار برد که معنى رمز، نشانهٔ تصويرى و نشانهٔ طبيعي، هر سه را با هم داشته باشد. به هر حال به خوانندگان توصيه مى‌شود در اينجا از کلمهٔ راهنما با همان معادلى که توضيح داده شد برداشت کنند.


برن‌لوند در مقدمهٔ مبحث مربوط به مدل خود، آن را يک آزمايش تجربى (experimental experiment) مى‌نامد. آزمايشى که کوشش مى‌کند تا ارتباط فرد با محيط (self-to-enviroment communication)، فرد با فرد (self-to-self communicatin)، و فرد با ديگران (self-to-other communication) را توضيح دهد.


برن‌لوند طراح اين مدل توضيح مى‌دهد که با استفاده از يک مثال کوشش خواهد کرد عناصر انتزاعى و روابط را در مدل خود به‌طور مشخص‌تر بيان کند. او در اين مدل فراگردهاى ارتباط درون فردى و ارتباط ميان‌فردى را تشريح کرده است.