براى نگارش، مصريان قلم‌هائى را از يک نوع گياه مى‌ساختند و مورد استفاده قرار مى‌دادند که در مرداب‌ها رشد مى‌کرد و طول آن از ۱۶ تا ۳۲ سانتى‌متر بود. يک طرف اين قلم‌ها به شکل مايل قطع و سپس سر آن تراشيده مى‌شد تا بتوان کلمات را با آن بسيار دقيق نوشت. اين قلم‌ها را در مرکب سياه يا قرمز فرو مى‌بردند، سپس به‌ وسيله آن ب رروى اوراق پاپيروس يا مواد ديگر مى‌نوشتند. اين قلم‌ها در محفظه خاصى که از نِى يا در جعبه‌اى مستطيل شکل که از چوب، عاج و يا مرمر ساخته شده بود، نگهدارى مى‌شد. در اين محفظه‌ها يا جعبه‌ها دو دوات بود که يکى مرکب سياه و ديگرى مرکب قرمز داشت. وسايل نويسنده شامل کيسه کوچکى از پوست بوده است که در آن مقدارى آب براى تازه کردن مرکب پيش از استفاده يا پاک کردن واژه‌اى که به خطا نگارش يافته و يا به گونه‌اى نامطلوب نقش شده اختصاص داشته است.