چينى‌ها پس از صدور فرمان امپراتورى در سال ۲۱۳ ق.م. که منجر به سوزاندن کتاب‌هاى چوبى شد، کاغذ ابريشمى را اختراع کردند. از آنجائى که ابريشم ماده‌اى گران‌قيمت بود، با استفاده از ماده جديد توفيق يافتند که از قطعات کهنه و بى‌مصرف پارچه‌هاى ابريشمي، کاغذ ابريشمى تهيه کنند. آنها قطعات پارچه ابريشمى را در آن خيس مى‌کردند، و پس از ريزريز کردن آن را مى‌جوشاندند تا نوعى ماده چسبنده و خميرى تهيه و از آن کاغذ مى‌ساختند. قبل از کاغذ ابريشمى چينى‌ها روى پارچه ابريشمى هم با قلم‌هاى نِى و يا فرچه‌اى که از موى شتر تهيه مى‌کردند، مى‌نوشتند. ابريشم به ‌علت درخشندگى و نرمى بر پاپيروس ارجحيت داشت و قيمت آن از پاپيروس گران‌تر بود. يکى از کارهاى سخت و جالب آن بود که وقتى مادهٔ جديدى براى نوشتن اختراع مى‌شد، نويسندگان تمامى آثار گذشته را از نو بازنويسى مى‌کردند و از شکلى به شکل ديگر انتقال مى‌دادند به ‌طورى که اين سنت تا امروز باقى مانده است و تمام نوشته‌ها بر روى کاغذهاى امروزى نگارش شده است.