يکى از وجوه مسلمى که دربارهٔ خانوادگى بودن تلويزيون مرتب تکرار و اغلب به‌وسيلهٔ خود اين رسانه تأکيد مى‌شود، اين است که خانواده هسته‌اي در جلو صفحهٔ نمايشى جمع مى‌شوند و از تماشاى برنامه‌هاى سرگرم‌کنندهٔ شب لذا مى‌برند. اما کل خانواده، به‌ويژه در جامعهٔ امروزى که وضعيت زندگى سنتى دو والدين، که يکى از آنها (معمولاً زن)، در خانه ماندن را انتخاب و نقش تغذيه‌کننده را برمى‌گزيند، در حال رنگ باختن است به‌چه ميزان به‌اين روش دور هم جمع مى‌شوند؟


روش تربيت کودکان در دنياى مدرن، موجب استقلال هرچه بيشتر و انعطاف‌پذيرى و سازگارى کمتر آنها در مقايسه با نسل قبل شده است. اين حالت دربارهٔ اينکه چه وقت و چه چيز از تلويزيون تماش‌کنند، تلاش مى‌کنند. اما والدين در چه نقطه‌ زمانى پا به‌ميدان مى‌گذارند و در اين فرآيند تصميم‌گيرى درگير مى‌شوند؟ آيا اين زمان، وقتى است که ديگر زمان خواب فرا رسيده باشد يا اينکه والدين، داورى‌هاى ارزشى دربارهٔ برنامه‌ها را، خود انجام مى‌دهند و براساس آن تصميم مى‌گيرند؟ پژوهشگران تلاش کرده‌اند دربارهٔ هر دو اين پرسش‌ها بررسى و تحقيق کنند.