کودکان مى‌توانند از برنامه‌هايى که براى سرگرمى آنها تدارک ديده شده است چيزهاى بسيارى ياد بگيرند. تحقيقات انجام شده بر روى کودکان در بريتانيا نشان داده است که کودکان مى‌توانند با تماشاى برنامه‌هاى مسابقه و سرگرمي، علم کلى خود را (در زمينه موضوعاتى که در پرسش‌هاى مطرح شدهٔ برنامه نهفته است)، افزايش دهند. بنابراين، حتى برنامه‌هايى که هدفشان سرگرمى افراد است نيز، مى‌توانند منبعى براى يادگيرى بينندگان جوان باشند.


عامل مهم مى‌تواند توانايى نمايش‌هاى مسابقه و سرگرمى در برانگيختن بينندگان جوان براى تماشاى فعال و در واقع شرکت در مسابقه باشد. يکى از دلايل کليدى کودکان براى تماشاى مسابقه و سرگرمى اين بود که آنها مى‌گفتند مى‌خواهيم با داوطلبان شرکت در مسابقه رقابت کنيم. اين بدان معنى است که هنگام تماشاى اين برنامه‌ها، کودکان ممکن است خود را براى پاسخ دادن به پرسش‌ها درگير کنند. اين تلاش فکرى مضاعف براى پاسخ، مى‌تواند جوّى ايجاد کند که در آن جوّ کودکان بتوانند واقعاً از اين برنامه‌ها چيزهاى بسيار بياموزند. اما تلاش، تنها چيز مهم در اين بين نيست. تلاش فرد براى يافتن پاسخ پرسش، منجر به پردازش بهتر آن پاسخ مى‌شود و ارتباط مستحکم‌ترى بين پاسخ و پرسش ايجاد مى‌کند و اين به نوبهٔ خود، منجر به عمل‌آورى بهتر مجموعه پاسخ‌هاى ايجاد شده، مى‌شود.


کودکان بين ۸ تا ۱۶ سال، محتواى اين برنامه‌ها را به خوبى به ياد مى‌آورند (مثلاً اينکه چه کسي، چه چيزى برنده شد؟)، قواعد و روش انجام مسابقه را مى‌دانستند (مثلاً اينکه رقابت‌کنندگان چگونه به دور آخر مى‌آورند)، و پاسخ‌هايى را که در هر برنامه به پرسش‌هاى مطرح شده بود، به‌خوبى به‌خاطر مى‌آورند. کودکان محتويات کلى برنامه‌هايى را که مخاطب اصلى آن بزرگسالان بودند به بهترين شکل به‌خاطر مى‌آورند؛ اما در مورد به‌خاطر آوردن قواعد مسابقه و بازى و نيز موارد پرسش‌ها، در دو مورد برنامه‌اى که مخاطب آن جوان‌ترها بودند، به‌بهترين شکل صورت گرفت.