منوچهر مطیعی تهرانی

زبان در خواب بی هیچ تأویل و تعبیری اشاره به خود است و هر حالتی که زبان ما در خواب داشته باشد می‌توانیم وضع و موقعیت خویش را در بیداری قیاس و مجسم کنیم. در این مورد تمام مؤبران اتفاق نظر دارند که زبان در خواب اشاره به خود زبان است. اگر در خواب ببینیم که زبانمان دراز شده چیزهائی می‌گوئیم که نفع ما در گفتن آن سخنان نیست. یا گستاخی می‌کنیم یا فضولی و خلاصه زبان درازی از ما سر می‌زند. چنانچه ببینیم زبان ما پهن شده خواب ما می‌گوید که به وقت لزوم نمی‌توانیم از حق خویش دفاع کنیم. ابن‌سیرین از دانیال نبی نقل می‌کند که اگر ببینید که زبانتان آماس کرده و بزرگ شده به قدر همان آماس سود می‌برید و نعمت می‌یابید. اگر ببینید که زبانتان موی در‌آورده به سبب زبان خود گرفتار محنت و اندوه می‌شوید. اگر ببینید که زبانتان بیش از حد دراز شده با سخنان خود موجبات رنجش دیگران را فراهم می‌آورید و چنانچه ببینید زبانتان شرحه شرحه و قاش قاش شده است نشان آن است که به کسی تهمت و افترا می‌زنید بی‌آنکه دلیلی داشته باشید. اگر در خواب ببینید که زبانتان دو شاخه شده در میان مردم به نفاق و دوروئی حرف می‌زنید و آن چه بر زبان می‌آورید در دل ندارید و آن چه خیر دیگران در آن است نمی‌گوئید و اگر ببینید که اصلاً زبان در دهان ندارید جائی که باید از خویشتن دفاع کنید عاجز می‌مانید و سکوتی زیان بار انتخاب می‌کنید.