منوچهر مطیعی تهرانی

سکنجبین در واقع سرکه و انگبین و مخلوطی است از سرکه و عسل که به میزان و مقدار معین در هم می‌آمیختند و از مخلوط آن شربتی خوشگوار و معطر و فرح‌بخش به وجود می‌آوردند. در برخی نقاط که عسل یافت نمی‌شد یا می‌خواستند شربتی ارزان‌قیمت فراهم کنند سکنجبین را از مخلوط سرکه و شکر تهیه می‌کردند ولی همچنان آن را سکنجبین می‌نامیدند و امروز که عسل گران یا کمیاب‌تر از سابق شده به‌طور‌کلی این شربت را با شکر تهیه می‌کنند. در رویاهای ما تعبیر سکنجبین نیز مخلوطی است از تعابیری که برای سرکه و عسل و انگبین نوشتیم. اگر میزان عسل بر سرکه بچربد سکنجبین بسیار شیرین می‌شود و طبعاً تعبیر انگبین و عسل بر خواب حاکم می‌گردد و اگر ترش‌مزه باشد یعنی سرکه بیش از عسل و شکر و انگبین در آن آمیخته باشند سرکه محور خواب قرار می‌گیرد. انگبین نعمت و فراوانی است و سرکه مالی است مفت و بی زحمت که نوشتیم مالا ما را غمین و حزین می‌کند و چنانچه ترشی سرکه چندش و آزردگی ایجاد کند و در خواب محسوس باشد غم و اندوه است. حال اگر در خواب ببینید که سکنجبین می‌خورید چنانچه شیرین بود و شرینی آن را حس کردید پول و نعمتی به دست شما می‌رسد که موجب خوشحالی شما می‌گردد و اگر ترش بود غمی در کمین شما نشسته. همین حالت است اگر سکنجبین به دیگری بدهید. چنانچه بدانید سکنجبین ترش به او می‌دهید عالما عامدا او را غمگین می‌کنید و آزارش می‌‌دهید و چنانچه بدانید آنچه می‌دهید شیرین است نیکی می‌کنید و موجبات خوش‌دلی او را فراهم می‌آورید.