منوچهر مطیعی تهرانی

ما نمی‌دانیم درون تاریکی چیست به همین علت گاه اشخاص از تاریکی می‌ترسند و به جائی که تاریک است قدم نمی‌نهند. در خواب نیز جهل و گمراهی و غفلت و اعمال ناشی از نادانی ما به صورت تاریکی شکل می‌گیرد. اگر در خواب دیدیم که از جائی روشن به محل تاریک رسیدیم در کارهایمان با ابهام رو به رو می‌گردیم و عملی ناشی از نادانی مرتکب می‌شویم ولی اگر از تاریکی بیرون آمدیم تعبیر نیکو دارد. اگر دیدید که از محل تاریک بیرون آمدید و به روشنائی رسیدید وضع شما بهبود کلی می یابد و ظلمت غفلت و بی‌خردی را پشت سر می‌نهید و آگاهانه پیش می‌روید. اگر بیننده خواب ببیند که ابری آسمان را فراگرفت و همه جا را تاریک کرد غم و غصه‌ای عمومی پیش می‌آید و گرفتاری همگانی عارض می‌گردد مثل یک بیماری همه گیر. معبران اسلامی نوشته‌اند تاریکی کفر است و ضلالت و بهترین حالت این است که در خواب خود از تاریکی بیرون می‌آئیم و به روشنائی برسیم. اگر کسی در تاریکی قرار داشت و شما او را نمی‌دیدید ولی صدایش را می‌شنیدید گمراهی که در بلا گرفتار شده از شما یاری و مدد می‌طلبد. اگر از تاریکی صدای زن به گوش شما رسید آوای شیطان است. اگر خودتان در تاریکی بودید اما روشنائی را از دور تشخیص می‌دادید امید هست که خود را نجات دهید و به یقین دستی برای کمک به سوی شما دراز می‌شود که باید آن را بگیرید.