منوچهر مطیعی تهرانی

نوعی کرکره چوبی هست که بیرون پنجره اتاق‌ها نصب می‌کنند و ثابت و بی‌حرکت می‌ماند. فرانسویان به این نوع کرکره می‌گویند (ژالوزی) که به معنی حسادت است. کرکره در خواب هم حسادت است و هم تجسس و هم میل به اختفا، انزوا و گوشه‌گیری که البته باید معبر با وضع بیننده خواب بسنجد. اگر ببینید که به پنجره اتاق خویش کرکره آویخته و از ورای آن به خارج نگاه می‌کنید گرفتار حسد می‌شوید یا در امور غیر مربوط به خودتان تجسس و فضولی و کنجکاوی می‌کنید. اگر ببینید اتاقی هست که تمام پنجره‌های آن را با کرکره پوشانده‌اند و شما درون آن اتاق هستید و بیرون را نمی‌بینید در امری شما را کنار می‌گذارند یا خودتان کنار می‌گیرید و به تکروی تمایل پیدا می‌کنید. این در صورتی است که از حضور در آن اتاق با کرکره‌های بسته خوشحال و راضی باشید اگر خشنود نباشید تعریف اول درست است که شما را کنار می‌گذارند. اگر ببینید خودتان دارید به پنجره اتاق خودتان کرکره نصب می‌کنید چیزی هست که نمی‌خواهید دیگران از آن آگاه شوند و در واقع از روشن شدن یک واقعیت بیمناک خواهید شد. اگر ببینید پنجره‌های اتاق کرکره کهنه و پاره دارد نزد مردم شرمنده می‌شوید و موردی پیش می‌آید که شما را ملامت می‌کنند.