منوچهر مطیعی تهرانی

دستکش نشانه خطا و گناهان کوچک است. قصور و کوتاهی‌های ما. کارهای خوبی که می‌توانیم بکنیم ولی بی‌تفاوت از کنارشان می‌گذریم و می‌رویم و به گمان خویش از گرفتاری گریخته‌ایم ولی در واقع ذمه ما مسئول باقی می‌ماند و ضمیر ناخودآگاه ما از آن متألم می‌گردد. چون دست و دستکش مطرح است بیشتر چیزهائی که می‌توانیم بدهیم یا بنویسیم و کوتاهی می‌کنیم به شکل دستکش ظاهر می‌گردد. اگر در خواب ببینیم دستکش داریم خواب ما می‌گوید کارخیری بوده که انجام نداده‌ایم یا موردی برای انجام یک نیکی ساده و کوچک پیش می‌آید که می‌توانیم صورت عمل به آن ببخشیم. اگر دستکش را نپوشیده باشید خویشتن را مسئول نمی‌دانید و ارتباطی بین خود و آن موضوع احساس نکرده و فکر می‌کنید اصلاً به شما مربوط نیست ولی اگر پوشیده باشید احساس مسئولیت می‌کنید. اگر دستکش سوراخ باشد خطائی است که مرتکب شده‌اید یا می‌شوید. اهمیت موضوع نیز از رنگ دستکش معلوم می‌شود. هر چه تیره‌تر باشد مهم‌تر است و هر چه روشن‌تر باشد کم‌ اهمیت‌تر.